ΟΜΙΛΙΕΣ ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΝ 2013

ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2013

Θα ξεκινήσουμε όπως πάντα με την ομιλία, που συνήθως σχετίζεται με την συγκυρία την οποία διανύουμε, η οποία στην προκείμενη περίπτωση είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, όπως όλοι καταλαβαίνετε. Η ομιλία μας θα περιστραφεί γύρω από το 2014, το οποίο είναι ένα έτος κλειδί, με την έννοια ότι σηματοδοτεί την έναρξη κάποιων σημαντικών αλλαγών, όχι μόνο αναφορικά με την Ελλάδα, αλλά και συνολικά σε διεθνές επίπεδο, και σε αυτό συνηγορούν μια σειρά από παράγοντες που θα αναφέρω εν συντομία.
Πράγματι όλα δείχνουν ότι μπαίνουμε σε μία περίοδο μεγάλης αστάθειας από την οποία μπορεί να προκύψουν πολλά, και το σημαντικό είναι ο καθένας από εμάς να προσπαθήσει μέσα από την όλη στάση του και μέσα από την όλη δόνηση που εκπέμπει, δηλαδή μέσα από τα συναισθήματα και τις σκέψεις που εκφράζει και που κυκλοφορεί στην όλη σκεπτόσφαιρα, να συμβάλλει στο προς τα πού θα γείρει η πλάστιγγα.
Πάντα μια περίοδος αστάθειας εγκυμονεί κρίσεις, αλλά οι κρίσεις, όπως γνωρίζουμε όλοι, αποτελούν πάντοτε και σημαντικές ευκαιρίες για αλλαγή. Έτσι λοιπόν αστάθεια δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη πισωγύρισμα ή ότι θα γίνει κάποια μεγάλη καταστροφή. Αστάθεια μπορεί να σημαίνει κάλλιστα και ένα πολύ σημαντικό πέρασμα προς τα εμπρός, ένα άλμα, μια υπέρβαση προς τα εμπρός. Και αυτό είναι που ουσιαστικά αποτελεί το δικό μας ρόλο, των όσων ανθρώπων θέλουμε να θεωρούμε τον εαυτό μας ότι είναι συνειδητός και προσπαθεί να τοποθετείται συνειδητά απέναντι στα γεγονότα.
Ας δούμε ποιοι είναι αυτοί οι παράγοντες που καθιστούν τη χρονιά που έρχεται ένα έτος ασταθές, από το οποίο μπορεί να ξεκινήσουν κάποιες σημαντικές αλλαγές. Ξεκινάμε από τα πιο πεζά πράγματα, τα πιο γήινα, χωρίς τα οποία ωστόσο δεν μπορούμε, και βλέπουμε πλέον μια σειρά από παράγοντες στους οποίους παρατηρείται σε παγκόσμιο επίπεδο ένας κορεσμός.
Ο πρώτος παράγοντας είναι ότι βρισκόμαστε σε ένα παγκόσμιο γεωπολιτικό αδιέξοδο, το οποίο διαμορφώνει ένα πολύ ασταθές διεθνές περιβάλλον. Φαντάζομαι δεν χρειάζονται πολλά επιχειρήματα ως προς αυτό, αλλά είναι οφθαλμοφανές ότι η προέλαση της νέας παγκόσμιας τάξης υπό την έννοια της κυριαρχίας του αγγλοσαξονικού παράγοντα έχει κολλήσει, και αυτό συμβαίνει διότι έχουν αναδυθεί καινούριες δυνάμεις. Ο κόσμος πλέον είναι όντως «πολυπολικός», ο ρόλος πλέον της Κίνας και της Ρωσίας είναι πολύ σημαντικός, και είναι κάτι που δεν μπορεί να παρακαμφθεί. Και όταν λέω ότι τα πράγματα έχουν κολλήσει, εννοώ ότι στην παγκόσμια σκακιέρα, έτσι όπως έχουν τοποθετηθεί τα πιόνια, για να προχωρήσει το παιχνίδι από εδώ και πέρα ή θα περάσει σε μια κατάσταση μέθεξης ή θα περάσει σε αμοιβαία θυσία πιονιών. Βλέπετε, ας πούμε, πώς εξελίχθηκε η κατάσταση στη Συρία, όπου όλοι περίμεναν να γίνει επέμβαση από τις δυτικές δυνάμεις και τελικά το αποτέλεσμα ήταν τελείως διαφορετικό. Και αυτό οφείλεται ακριβώς στο παγκόσμιο γεωπολιτικό αδιέξοδο. Από την άλλη πλευρά, η Αμερική έχει πλέον μπει στη διαδικασία υποστήριξης αυτού που ονομάζει δόγμα του Ειρηνικού, και έτσι αποσύρει τις δυνάμεις της από την ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προκειμένου να αντιμετωπίσει την Κίνα, την οποία θεωρεί νούμερο ένα αντίπαλο σε διεθνές επίπεδο. Αλλά, προκειμένου να το κάνει αυτό, στη δική μας περιοχή και στη Μέση Ανατολή επιχειρεί να αφήσει ασταθή καθεστώτα τα οποία δεν μπορούν να παίξουν κάποιο σημαντικό ρόλο, έτσι ώστε αποχωρώντας να αφήσει πίσω της χάος για να μην αναδυθεί κάποια καινούρια δύναμη. Σε αυτό οφείλεται και όλο το σχέδιο περί Αραβικής Άνοιξης και των εξεγέρσεων που έγιναν ώστε να απομείνουν πίσω αδύναμα καθεστώτα. Αλλά στο ίδιο πλαίσιο παίζει και ολόκληρη η ιστορία της κρίσης με την Ελλάδα και την Κύπρο, όπως και οι εμφύλιες αντιπαλότητες που αντιμετωπίζει η Τουρκία. Στην ουσία εκείνο που επιχειρείται είναι να μην μπορεί να μείνει στην περιοχή μας κανένας ισχυρός παίκτης, έτσι ώστε να μπορεί να αποχωρήσει άνετα η δυτική δύναμη από εδώ χωρίς να κινδυνεύει να αφήσει πίσω της κάποιον αντίπαλο. Όλα αυτά δείχνουν ότι πραγματικά κυοφορείται μια κατάσταση υψηλής αστάθειας από εδώ και πέρα, η οποία συνδυάζεται με μια σειρά από άλλους παράγοντες.
Ένας από αυτούς είναι ότι φτάσαμε πλέον σε μια κατάσταση παγκόσμιας οικονομικής κόπωσης. Με αυτό τον όρο εννοώ ότι παντού, μετά την κρίση του 2008, υπάρχει μεγάλο πρόβλημα ανάπτυξης, υπάρχει μεγάλη διόγκωση της φτώχειας, υπάρχει μεγάλη διόγκωση της ανεργίας, σε παγκόσμιο πάντα επίπεδο και όχι μόνο στην Ελλάδα, και γενικά εκείνο που βλέπουμε είναι να ξεσηκώνεται σιγά-σιγά ένα κύμα αμφισβήτησης καθώς όχι μόνο οι φτωχοί, αλλά και η λεγόμενη μεσαία τάξη σε παγκόσμιο επίπεδο αρχίζει να στερείται τα προνόμιά της, και αυτό την οδηγεί πλέον σε μια συνολική αμφισβήτηση του οικονομικού μοντέλου. Για να πάρετε μια γεύση, θα αναφέρω κάποια στοιχεία που παλιότερα δεν δημοσιεύονταν ποτέ, αλλά τώρα πια δεν μπορούν να κρυφτούν. Προέκυψε ότι τα χρήματα εκείνα που είναι κρυμμένα σε off-shore εταιρείες διεθνώς και άρα παραμένουν αφορολόγητα – με αυτή την έννοια κρυμμένα – όχι αν φορολογούνταν αλλά αν τοποθετούνταν σε τράπεζες και φορολογούνταν μόνο οι τόκοι τους, όχι τα ίδια τα κεφάλαια, τότε θα συγκεντρώνονταν περίπου 350 δισεκατομμύρια, αν θυμάμαι καλά, τα οποία θα αρκούσαν για να λύσουν το παγκόσμιο πρόβλημα της διατροφής. Δηλαδή δεν θα υπήρχε σε ολόκληρο τον πλανήτη άνθρωπος που πεινάει. Αυτά τα στοιχεία δεν έβγαιναν ποτέ στην επιφάνεια πριν. Όπως είναι επίσης γνωστό, δεδομένου ότι έχει μεταφερθεί όλο το βάρος της επένδυσης κεφαλαίων στον λεγόμενο χρηματοπιστωτικό τομέα και έχει απομακρυνθεί από τον τομέα της παραγωγής, δημιουργείται πράγματι κορεσμός και αδιέξοδο, με την έννοια ότι δεν χρηματοδοτούνται πλέον παραγωγικές διαδικασίες, αλλά μόνο τζόγος, οικονομικός τζόγος – φούσκα. Αυτό βέβαια δημιουργεί ένα εξαιρετικά ασταθές διεθνές περιβάλλον από το οποίο μπορεί ανά πάσα στιγμή να ξεκινήσει μια τρομερή κρίση.
Όλα αυτά οδηγούν σε έναν τρίτο παράγοντα που δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, αυτό που ονομάζουν πλέον παγκόσμια πολιτική κόπωση. Όλοι οι λαοί συνειδητοποιούν σιγά-σιγά ότι δεν εκφράζονται από τις πολιτικές τους ηγεσίες, από τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα πολιτικά κόμματα και οι πολιτικές ιδεολογίες, οι οποίες ουσιαστικά έχουν καταντήσει πλέον επίπλαστες, έχουν απομακρυνθεί από τον αρχικό τους στόχο που ήταν να εκφράζουν και να υπηρετούν τα συμφέροντα των πολιτών, και παίζουν απλώς τον ρόλο του ενδιάμεσου μεταξύ των διεθνών κύκλων εξουσίας και του λαού, παίζοντας καθαρά τον ρόλο του κλητήρα, του υπαλλήλου των μεγάλων διεθνών οικονομικών κύκλων εξουσίας. Αυτό έχει οδηγήσει σε παγκόσμια πολιτική αμφισβήτηση, η οποία πλέον βλέπουμε να αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά συντονισμένα. Σας θυμίζω ότι μπορεί να ξεκίνησε με κάποια διάσπαρτα φαινόμενα όπως το κίνημα του Occupy στην Αμερική, αλλά βλέπουμε τώρα ότι έχει αρχίσει να παίρνει μορφή συγκεκριμένων τρόπων κοινωνικής οργάνωσης διεθνώς, όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές στο παρελθόν, και το πιο πρόσφατο παράδειγμα απ’ όλα είναι το πώς αντιδρά δυναμικά η μεσαία τάξη της Ιταλίας, δίπλα μας. Φαντάζομαι, έχετε ενημερωθεί όλοι για το κίνημα που έχει ξεκινήσει. Και όλα δείχνουν ότι μέσα στα επόμενα χρόνια, αν όχι μέσα στην επόμενη χρονιά, γενικά σε ολόκληρο τον Νότο και όχι μόνο, στην Ευρώπη πρόκειται να ξεκινήσει ένα πολύ ισχυρό ρεύμα αμφισβήτησης της ευρωπαϊκής πολιτικής ηγεσίας.
Άλλος ένας παράγοντας – γιατί είναι αρκετοί, εγώ σας αναφέρω μόνο τους βασικούς- που συντείνει σε αυτό το κλίμα παγκόσμιας αστάθειας είναι η λεγόμενη υπαρξιακή κόπωση, η οποία ίσως για εμάς τους περί την συνειδητότητα ασχολούμενους να είναι και ο πλέον σημαντικός, γιατί ξέρουμε ότι όλες οι καταστάσεις και όλες οι αλλαγές ξεκινούν πάντοτε από μέσα προς τα έξω. Και γενικά βλέπουμε στην καθημερινότητά μας ότι ανάλογα με τη διάθεσή μας διαμορφώνουμε και το εσωτερικό μας περιβάλλον, και βιώνουμε στο πετσί μας πόσο επηρεάζει η διάθεσή μας, ο τρόπος με τον οποίο σκεπτόμαστε και τα συναισθήματά μας τον δρόμο που παίρνει γενικότερα η ζωή μας. Όμως ως ανθρώπινη κοινωνία, ως ανθρωπότητα αν θέλετε, βλέπουμε ότι έχουμε μπει σε μια περίοδο πολύ μεγάλης υπαρξιακής κόπωσης. Αυτό σημαίνει ότι ζούμε σε μια περίοδο όπου αυτό που ονομάζουμε έχει προ πολλού μπει σε μια τροχιά παρακμής όπου δεν παράγει τίποτα. Το μόνο που κάνουν πλέον η Τέχνη και ο Πολιτισμός είναι να προσπαθούν να αναπαράγουν ένα σάπιο πρότυπο ζωής του οποίου ο κύριος στόχος είναι απλώς η ενίσχυση του καταναλωτισμού. Αυτό λοιπόν έχει επιφέρει μια τεράστια ψυχική και υπαρξιακή κόπωση, διότι έχει στερήσει από τον άνθρωπο το όραμα και την έμφυτη ανάγκη του για υπέρβαση και έκσταση.
Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και ο λεγόμενος χώρος των ιδεολογιών, και σε αυτόν επικρατεί κόπωση, διότι πλέον είμαστε σε μια περίοδο όπου έχουν ξεφτίσει προ πολλού οι ιδεολογίες και όλοι οι πολίτες νοιώθουν τη μεγάλη έλλειψη του οράματος. Τη μεγάλη έλλειψη μιας πρότασης η οποία θα τους ερμηνεύει πού έχει φτάσει αυτή τη στιγμή η ζωή τους και θα τους δίνει ένα όραμα, μια προοπτική για το προς τα πού θα πρέπει να βαδίσουν ώστε να νιώσουν ολοκλήρωση και πληρότητα. Αυτός είναι ένα πάρα πολύ σημαντικός, αν όχι ο νούμερο ένα παράγων για να αρχίσει μια κοινωνία να μπαίνει σε ένα συνολικό δρόμο αμφισβήτησης. Και άρα ερχόμαστε σε αυτό που ονομάζουμε νόημα ζωής τελικά, νοηματοδότηση, που είναι ένα απαραίτητο συστατικό της ανθρώπινης υπόστασης: το να ψάχνει, να βρίσκει, να αντλεί νόημα ζωής μέσα από αυτά που κάνει, μέσα από αυτά που βιώνει. Και όταν φτάνει η ανθρωπότητα στο σύνολό της να μην μπορεί να αποκτήσει νόημα ζωής, αυτό σημαίνει ότι βρίσκεται σε ένα εξαιρετικά κρίσιμο σταυροδρόμι – όπως έχει βρεθεί και άλλες φορές στον ρου της ιστορίας- μέσα από το οποίο πολλά πράγματα θα αλλάξουν πλέον.
Υπάρχει ένας ακόμα παράγοντας που αφορά τα διεθνή – και βέβαια όλοι αυτοί οι παράγοντες που αναφέρω αφορούν και την Ελλάδα – που συντείνει στην αστάθεια, και αυτός είναι το λεγόμενο βιολογικό αδιέξοδο. Όπως όλοι γνωρίζουμε η τεχνολογία ακολουθεί μια πορεία η οποία τείνει να αλλοιώσει το ίδιο το φαινόμενο της ζωής. Μέσα από τα μεταλλαγμένα προϊόντα, την μόλυνση του περιβάλλοντος, την αποψίλωση των δασών και την καταστροφή της φύσης, την διατροφική κρίση και τον τρόπο με τον οποίο παράγονται σήμερα τα τρόφιμα, βλέπουμε ότι οδηγείται η κατάσταση στην παραγωγή ενός καινούριου είδους ανθρώπου, αφού καταλαβαίνουμε πολύ καλά ότι είμαστε αυτά που μεταβολίζουμε, είτε αυτά είναι φυσικές ουσίες, είτε είναι συναισθήματα και σκέψεις. Στο πεδίο λοιπόν του μεταβολισμού των φυσικών ουσιών τα πράγματα αλλάζουν δραματικά. Αν προστεθεί και το φαινόμενο των ψεκασμών και πολλά άλλα με τα οποία επιχειρείται η χημική μεταβολή των ουσιών τις οποίες μεταβολίζουμε, βλέπουμε ότι βρισκόμαστε σε ένα πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι, όπου θα παιχτούν πολλά, διότι ο καθένας από εμάς αναγνωρίζει την κρούση που δέχεται για μια μετάλλαξη και ή το ανθρώπινο είδος, η ανθρωπότητα θα υποκύψει οριστικά σε αυτή την κρούση και θα περάσει σε ένα άλλο είδος, το οποίο θα διαφέρει από τον άνθρωπο, έτσι όπως τον γνωρίζαμε μέχρι τώρα ή θα μπορέσει να αντιδράσει και να αποκαταστήσει την πραγματική ανθρώπινή του υπόσταση, προτού να είναι αργά.
Βλέπετε λοιπόν ότι υπάρχουν πάρα πολλοί παράγοντες πλέον που οδηγούν την ανθρωπότητα σε αυτό το πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι. Ίσως, αυτοί οι παράγοντες δεν είναι άσχετοι με άλλα γεγονότα τα οποία συμβαίνουν σε κάποια ανώτερα πεδία. Και εδώ θα αναφερθώ πάλι επιγραμματικά σε ορισμένους πιο εσωτερικούς παράγοντες οι οποίοι μπορεί επίσης να συντείνουν για την έναρξη, από το 2014 και μετά, κάποιων πολύ σημαντικών αλλαγών. Ήδη θα έχετε ακούσει, φαντάζομαι, για το φαινόμενο των ματωμένων φεγγαριών (blood moons). Εν συντομία, μέσα στην περίοδο 2014-2015 είναι μια από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου συμπίπτουν τέσσερις διαδοχικές ολικές εκλείψεις σελήνης. Έχει παρατηρηθεί ότι σε αντίστοιχες άλλες εσωτερικές περιόδους της ιστορίας πάντοτε τέτοια αλληλουχία τετράδων εκλείψεων οδηγούσε σε ανατρεπτικά γεγονότα. Πέρα από αυτό, θα έχετε ακούσει από τις διάφορες προφητείες που συντείνουν μέσα στη διετία 2014-15 ότι αναμένεται αυτό το λεγόμενο μεγάλο γεγονός, το big event, όπως έχει διαδοθεί μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ως το big event, το μεγάλο γεγονός, θεωρείται, όπως καταλαβαίνετε, ένα ραγδαίο, κατακλυσμικό γεγονός, όχι μια μεγάλη καταστροφή, το οποίο θα αλλάξει ριζικά, και σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα την όλη παγκόσμια κατάσταση. Τώρα, το τι μπορεί να είναι αυτό ακριβώς, κανείς δεν γνωρίζει και επιπλέον, η δική μας γνώμη είναι ότι καλό θα ήταν να μην το ψάξουμε καν, διότι εδώ υπάρχει ένα θέμα, που καλό είναι να το έχουμε υπόψη μας όλοι. Όταν προσπαθούμε εκ των προτέρων να ερμηνεύσουμε και να κάνουμε κάποιες υποθέσεις για το πώς μπορεί να συμβεί μια αλλαγή, ουσιαστικά δεσμεύουμε την ενέργεια να εκφραστεί ντε και καλά με αυτόν τον τρόπο που εμείς μπορεί να έχουμε στο μυαλό μας, ενώ η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων μπορεί να ήταν εντελώς διαφορετική. Έτσι, το πιο σωστό όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τέτοιου είδους καταστάσεις που εγκυμονούνται αλλαγές, όπως τώρα στην περίοδο που θα μπούμε, είναι να είμαστε εστιασμένοι και πολωμένοι μόνο στο θετικό αποτέλεσμα, αφήνοντας ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για τη διαδρομή που θα ακολουθήσει η ενέργεια προκειμένου να επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Άρα ας το παρακάμψουμε, ας μην φαντασιωνόμαστε για το τι μπορεί να είναι αυτό το μεγάλο γεγονός. Η ουσία είναι όμως ότι πολλοί πνευματικοί χώροι το αναμένουν. Και μην ξεχνάτε ότι συντείνουν και πολλές ορθόδοξες προφητείες πάνω σε αυτό το θέμα για την διετία που έρχεται, δηλαδή ότι ολοκληρώνεται ένας κύκλος και φθάνουμε σε ένα σημείο όπου θα έχουμε σημαντικές εξελίξεις και για την Ελλάδα αλλά και διεθνώς.
Τέλος υπάρχει και κάτι που ελάχιστοι γνωρίζουν και μπορούμε τώρα να το μοιραστούμε μαζί σας. Υπάρχει ένας 25ετής κύκλος, σύμφωνα με τον οποίο λέγεται ότι λειτουργούν οι ανώτερες πνευματικές ενέργειες οι οποίες εκπορεύονται από εκείνες τις πνευματικές υπάρξεις που έχουν επωμισθεί την ευθύνη της καθοδήγησης της ανθρωπότητας στην πνευματική της αφύπνιση. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι από κάποια ανώτερα πεδία εκπορεύονται συγκεκριμένες ενέργειες, οι οποίες με τη μορφή σκεπτομορφής αγκυροβολούν στην ανθρωπότητα. Και σε εκείνα τα ανώτερα πεδία προφανώς δεν υπάρχει η έννοια του χρόνου έτσι όπως την γνωρίζουμε εμείς, εδώ όμως, μέχρι να κατακρημνισθούν οι ενέργειες αυτές, να κατακάτσουν με τη μορφή γεγονότων στον εξωτερικό υλικό κόσμο, μεσολαβούν κάποιες τέτοιες περιοδικότητες. Μιλάμε λοιπόν για μια περιοδικότητα 25ετίας, και δείτε τώρα ορισμένα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα, διότι έχει έρθει η ώρα όπου αυτή η εικοσιπενταετία φτάνει στην αιχμή – υπάρχει πάντα μια αιχμή που παίζει συνήθως δύο με τρία χρόνια, το πολύ τέσσερα πίσω- και πράγματι η αιχμή της τρέχουσας εικοσιπενταετίας είναι το 2014. Αν πάμε 25 χρόνια πίσω από το 2014, πέφτουμε στο 1989. Ήταν η χρονιά της πτώσης του ανατολικού μπλοκ και της μεγάλης αλλαγής που ακολούθησε στα διεθνή πράγματα. 25 χρόνια πιο πίσω, πέφτουμε στο 1964, την εποχή που ξεκίνησε ο πόλεμος στο Βιετνάμ, αλλά κυρίως την εποχή της μεγάλης εισροής που έγινε στη Δύση όλης της πνευματικής γνώσης από την Ανατολή, που είχε ως αποτέλεσμα μια τρομερή αλλαγή στον τρόπο σκέψης του δυτικού κόσμου. Αλλά και δύο 25ετίες πίσω, πέφτουμε πρώτα στο 1939 που ξεκίνησε ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος, και άλλη μια 25ετία πριν στο 1914, είναι ο Α’ Παγκόσμιος πόλεμος.
Βλέπετε λοιπόν πολλές συμπτώσεις, για να είναι όλα αυτά τυχαία. Η ουσία είναι ότι η επόμενη αιχμή είναι στο 2014. Οπότε ας το λάβουμε και αυτό υπόψη μας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, γιατί όπως είδατε το συζητάγαμε από τον Μάρτιο, ότι την άνοιξη του 2013 έχει ξεκινήσει μια πολύ μεγάλη διάχυση της πνευματικής ενέργειας εκπορευόμενη κατευθείαν από την Εγώ Ειμί Παρουσία, η οποία διάχυση συνεχίζεται αμείωτα μέχρι και τώρα. Βλέπετε λοιπόν ότι υπάρχουν πολλοί παράγοντες οι οποίοι συντείνουν στην προοπτική μιας αλλαγής. Και επαναλαμβάνω ότι ο τρόπος με τον οποίο θα συμβεί η αλλαγή αυτή είναι καλό να μην μας απασχολεί ακριβώς και να μην φτιάχνουμε σενάρια με τη φαντασία μας, αλλά να είμαστε κυρίως εστιασμένοι στην αναμονή και στο τελικό αποτέλεσμα. Και το τελικό αποτέλεσμα, αυτό που όλοι πιστεύω επιδιώκουμε, είναι να επιφέρει μια πνευματική αναβάθμιση, μια πνευματική μετουσίωση σε παγκόσμιο επίπεδο, έτσι ώστε ο άνθρωπος να αποκτήσει ένα αληθινό νόημα ζωής, το οποίο δεν θα είναι εγκλωβισμένο αποκλειστικά και μόνο στα υλικά αγαθά, αλλά και μέσα από τις αλλαγές εκείνες που θα προκύψουν να καταλήξουμε σε εκείνο που αφορά τον κάθε πνευματικό άνθρωπο, που είναι να έχει σε υλικό επίπεδο τις καλλίτερες δυνατές εξωτερικές συνθήκες αφύπνισης. Και όταν μιλάμε για καλές συνθήκες αφύπνισης εννοούμε να περάσουμε σε ένα στάδιο όπου, επιτέλους, σε ολόκληρη την ανθρωπότητα να έχει εξαλειφθεί το φαινόμενο της πείνας, να έχει εξαλειφθεί το φαινόμενο της φτώχειας, να έχει εξαλειφθεί η αμορφωσιά και η άγνοια και να υπάρχει επαρκής εκπαίδευση για όλους, να έχει εξαλειφθεί ο ολοκληρωτισμός και η δέσμευση της ελευθερίας και να υπάρχει ελευθερία κίνησης και ελευθερία ιδεών, να υπάρχουν σωστές ανθρώπινες σχέσεις. Αυτές είναι οι βασικές καλές συνθήκες μέσα από τις οποίες ο κάθε άνθρωπος θα έχει την ευκαιρία να εξασκήσει το δικαίωμά του για μια πνευματική ζωή απαλλαγμένη από όλα αυτά τα βαρίδια τα οποία τον καθυστερούν στην πνευματική του ανάπτυξη. Αυτός είναι ο τελικός στόχος, προς τα εκεί συντείνουν, και πρέπει να συντείνουν οι αλλαγές οι οποίες κατευθύνονται από τα ανώτερα πνευματικά πεδία. Και πράγματι εκείνο το οποίο επιχειρείται αυτή τη στιγμή μέσα από απειράριθμα κέντρα Φωτός, ομάδες που εργάζονται σε ολόκληρο τον πλανήτη για αυτή τη συνειδησιακή μεταβολή, είναι να γίνει μια μεταστροφή, ώστε από την εστίαση που έχει ο μέσος άνθρωπος στην έλλειψη της ύλης, και άρα στην απληστία όσον αφορά τα υλικά αγαθά και τον υλικό κόσμο, να μπορέσουμε να περάσουμε και να εστιαστούμε στην ανεξάντλητη απεριόριστη αφθονία και πληρότητα που έχουν τα καλά συναισθήματα, οι σωστές ανθρώπινες σχέσεις, η αγάπη, η γνώση και η πνευματική εξέλιξη, η πνευματική αφύπνιση. Αυτή είναι η μεταστροφή η οποία θα μπορέσει να απεγκλωβίσει το σύνολο της ανθρωπότητας από την έλλειψη, την απληστία και από την ανάγκη άσκησης εξουσίας, ώστε να μπορέσει επιτέλους ως σύνολο η ανθρωπότητα να απελευθερωθεί και να αλλάξει κεφάλαιο, να περάσει σε ένα νέο κεφάλαιο όπου, εφόσον σήμερα με τις τεχνολογικές δυνατότητες είναι απόλυτα εφικτό, να έχουν όλοι ανεξαιρέτως οι άνθρωποι στον πλανήτη τις μίνιμουμ καλές συνθήκες διαβίωσης. Άπαξ και λυθεί αυτό το πρόβλημα, από εκεί και πέρα η μετάθεση του ανθρώπινου ενδιαφέροντος θα είναι μόνο και αποκλειστικά στο πεδίο της αγάπης, της σοφίας και την πνευματικότητας.
Αυτά είναι που αναμένουμε να αρχίσουν να εκδηλώνονται από το 2014, σύμφωνα με όλες αυτές τις τάσεις. Όχι να ολοκληρωθούν, ασφαλώς, γιατί όπως έχουμε πει πολλές φορές, η όλη διαδικασία αυτής της μετάλλαξης μπορεί κάλλιστα να τραβήξει για μια τριακονταετία. Έχουμε πει ωστόσο ότι οι βασικές αλλαγές –και μάλλον θα είμαστε να τις δούμε- πρόκειται να συμβούν στην επόμενη δεκαπενταετία. Ωστόσο είναι πολύ σημαντικό να ξεκινήσουν κάποια πράγματα, και έχουμε βάσιμες ελπίδες ότι το 2014 δεν θα είναι έτος έναρξης δυστυχίας, όπως φοβούνται διάφοροι που αρέσκονται στην καταστροφολογία, αλλά αντιθέτως θα σηματοδοτεί την έναρξη όλων αυτών των θετικών αλλαγών για τον απεγκλωβισμό της ανθρωπότητας από όλα αυτά νοσογόνα πρότυπα στα οποία βρίσκεται εγκλωβισμένη αυτή τη στιγμή.
Μέσα σε όλα αυτά, όπως καταλαβαίνετε, η Ελλάδα δεν μπορεί ούτε πρόκειται να μείνει ανεπηρέαστη. Δεδομένου ότι είμαστε σε μία περιοχή στην οποία παίζονται πάρα πολλά παιχνίδια για τους γεωπολιτικούς λόγους που ανέφερα προηγούμενα, να αναμένουμε ότι το 2014 και στην Ελλάδα θα έχουμε εξελίξεις. Είναι πάρα πολύ πιθανό έτος έναρξης αλλαγών, γιατί και στη Ελλάδα οι αλλαγές δεν πρόκειται να ολοκληρωθούν μέσα σε μία χρονιά. Βλέπουμε κάποια πρώτα σημάδια, και θα ήθελα να σας παρακαλέσω και να σας επιστήσω την προσοχή στα εξής. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Τις προάλλες κάναμε μια, ας πούμε, πνευματική έκκληση προς την πολιτική ηγεσία της χώρας. Εκεί αποδείχτηκε το εξής: ορισμένοι που συμμετείχαν σε αυτή την ενέργεια, η οποία γίνεται διαλογιστικά, οραματικά, όπως κάνουμε και τώρα τον οραματισμό για την Ελλάδα, δεν μπόρεσαν να αποφύγουν το να είναι προκατειλημμένοι απέναντι σε πρόσωπα και πράγματα μέσα από τα δικά τους κριτήρια. Με δυο λόγια, συνέλαβαν τον εαυτό τους να έχει εγκλωβιστεί σε μια αρνητική σκέψη όπως, «εντάξει, μπορεί να φαντάζομαι ότι όλα πηγαίνουν καλά και ότι η πολιτική μας ηγεσία ενδιαφέρεται και είναι ακέραιοι άνθρωποι και τίμιοι κ.λπ. αλλά εγώ από μέσα μου ήθελα να τον πλακώσω στα χαστούκια, τον χ πολιτικό αρχηγό», εκκινώντας ο καθένας από την προσωπική του ιδεολογία. Είναι δύσκολο εκείνον που θεωρείς ότι εκφράζει το κακό να τον οραματιστείς ότι είναι αγνός και πατριώτης. Καταλαβαίνετε πολύ καλά τι εννοώ. Αυτό είναι πάρα πολύ άσχημο και πρέπει να το προσέχετε, γιατί με το να βάζουμε ταμπέλες σε ανθρώπους, εμείς οι ίδιοι τους στερούμε το δικαίωμα και τη δυνατότητα της αλλαγής. Και όταν είμαστε προκατειλημμένοι και βρίζουμε την πολιτική μας ηγεσία από το πρωί μέχρι το βράδυ, ότι είναι πουλημένοι, τομάρια κ.λπ., εμείς οι ίδιοι τους στέλνουμε τη συγκεκριμένη σκεπτομορφή να τους κρατάει εκεί και ακόμα χειρότερα..
Μέσα στο 2014 θα παιχτούν πολλά, το ξέρετε πολύ καλά ότι θα έχουμε πολιτική κρίση, δεν βγαίνει κάποιο κόμμα, και βλέπουμε ήδη κάποια αισιόδοξα, κατά την ταπεινή μου γνώμη, φαινόμενα, ότι πλέον αρχίζει και παρατηρείται μια σύγκλιση. Σε όλα τα κόμματα αρχίζει και κυριαρχεί κάποιο πατριωτικό στοιχείο, και γι’ αυτό ακριβώς βλέπουμε ότι είναι τόσο ρευστό το πολιτικό σκηνικό που κανένα κόμμα πλέον δεν κρατάει τα κουκιά του, όπως λέμε, δεν κρατάει τους ψηφοφόρους του όπως παλιά. Οι ψηφοφόροι έχουν ξυπνήσει, οι ψηφοφόροι είμαστε εμείς εδώ, δεν είναι κανένας άλλος. Λοιπόν, οι ψηφοφόροι έχουν ξυπνήσει, δεν είναι κλεισμένοι σε κανένα μαντρί, και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι, χωρίς προκαταλήψεις ιδεολογιών –γι’ αυτό έχουν σπάσει και τα στεγανά- να προκύψουν πλέον κάποιες καινούριες συνθήκες όπου το πολιτικό προσωπικό της χώρας να αναλάβει να εργαστεί για το πραγματικό καλό της Ελλάδας. Αν μπορέσουμε να κρατηθούμε εκεί λοιπόν, χωρίς να καλλιεργούμε μέσα μας διχασμούς και πολιτικές αντιπαλότητες, ούτε να υποβιβάζουμε με τη δική μας σκεπτομορφή τις ικανότητες ή τον πατριωτισμό της πολιτικής μας ηγεσίας, διότι εάν σκεφτούμε θετικά ότι μπορούμε να παράγουμε εμείς ως πολίτες –προσέξτε το αυτό – μια ηγεσία που θα μας βγάλει από το αδιέξοδο, τότε και μόνο τότε θα μπορέσουν να παραχθούν τέτοιοι άνθρωποι ή να μεταλλαχθούν οι δεδομένοι που έχουμε τώρα σε αυτούς που εμείς θέλουμε. Νομίζω ότι είναι πολύ σαφές αυτό που λέω. Μην παρασύρεστε από τις συζητήσεις που σας εγκλωβίζουν καθημερινά στο περιβάλλον που κινείστε ή μέσα στο χώρο εργασίας οπουδήποτε, μην παρασύρεστε από τις κοκορομαχίες των μέσων μαζικής ενημέρωσης, γιατί εμάς ο ρόλος μας είναι να προκαλέσουμε, μέσα από τη συνειδητή μας σκέψη και τον συνειδητό μας οραματισμό, συτό το θετικό αποτέλεσμα. Εάν κρατηθούμε αδιάσπαστοι και σταθεροί σε αυτό, η ενέργεια θα βρει τον τρόπο να μεταλλάξει τους πολιτικούς μας και να τους κάνει έτσι όπως τους θέλουμε όλοι οι Έλληνες ή, αν δεν μπορέσει να μεταλλάξει τους δεδομένους, θα βρει τον τρόπο να παράξει καινούριους. Δεν μας ενδιαφέρει ο τρόπος που θα γίνει αυτό, αρκεί να μείνουμε αταλάντευτα σταθεροί στο αίτημά μας και να μην παρασυρόμαστε από απαισιόδοξα, αρνητικά ή διχαστικά σχήματα.
Με αυτό θα ήθελα να ολοκληρώσω, γιατί πράγματι στην Ελλάδα μέσα στο 2014 θα έχουμε ιστορίες. Ήδη μετά τις ευρωεκλογές θα δρομολογηθούν αλλαγές, είναι αναπόφευκτο. Απέναντι λοιπόν σε αυτές, μην εγκλωβιστείτε στο σχήμα ότι θα πρέπει να βγει το τάδε κόμμα γιατί είναι το καλό και οι άλλοι είναι άσχημοι, μην εγκλωβιστείτε σε τέτοια διχαστικά σχήματα.. Να παραμείνουμε σταθερά προσηλωμένοι στο να παράξουμε την ιδανική πολιτική ηγεσία, η οποία θα προσφέρει στον Ελληνισμό όραμα, θα είναι άτομα ακέραια και τίμια, θα είναι πατριώτες και θα μπορέσουν να μας βγάλουν από το αδιέξοδο και να επαναφέρουν την Ελλάδα στο ρόλο και το μονοπάτι που της αξίζει. Τελεία και παύλα. Ας κρατηθούμε εκεί σταθεροί.

Posted in ΓΕΝΙΚΑ,ομιλίες Γράψτε ένα σχόλιο

ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 17, 2013

ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2013
Ο ΝΕΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Σήμερα είναι μια σημαντική μέρα γιατί η συμμετοχή είναι πάνω από χίλια, χίλια πεντακόσια άτομα κι αυτό μας χαροποιεί πάρα πολύ.
Ας μπούμε όμως στο κυρίως θέμα μας, που είναι «ο νέος πνευματικός άνθρωπος», ο οποίος συνδέεται απόλυτα με τις εξελίξεις, τις οποίες παρατηρούμε διεθνώς, αλλά και στη χώρα μας, δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι σε παγκόσμιο επίπεδο τα τελευταία τρία χρόνια από το Μάιο του 2012, με την πρώτη μεγάλη διάχυση ενεργειών, για την οποία οι περισσότεροι είστε ενήμεροι, αλλά και φέτος, όπου είχαμε αυτή την τρομερή πνευματική διάχυση των ενεργειών της «Εγώ Ειμί Παρουσίας», η οποία ξεκίνησε απ’ το Μάρτιο και κρατάει μέχρι και τώρα, έχουμε μια πρωτόγνωρη αφύπνιση πλέον, σε διεθνές επίπεδο.
Τα πρώτα σημάδια ήδη τα βλέπετε και μιλάω για την υπόθεση της Συρίας, όπου πρέπει να σταθούμε με πάρα πολλή μεγάλη προσοχή σ’ αυτά που συμβαίνουν και όχι απλώς με την έννοια της ανάγκης για παγκόσμια ειρήνη, η οποία είναι προφανώς μια πολύ μεγάλη αναγκαιότητα, αλλά ούτε πρέπει να σταθούμε απέναντι σ’ αυτά τα γεγονότα, απλά και μόνο με την έννοια του, αν τελικά θ’ αποφευχθεί η όχι μια επέμβαση, διότι μέσα στις γεωπολιτικές προτεραιότητες της νέας παγκόσμιας τάξης είναι οπωσδήποτε η αλλαγή του καθεστώτος στη Συρία και στη συνέχεια στο Ιράν.
Εκείνο λοιπόν που συμβαίνει πρακτικά είναι μια υποκρισία για τα μάτια του κόσμου προς το παρόν, ότι εντάξει συμμεριζόμαστε την άποψη των πολιτών, το καλύπτει η πρόταση των Ρώσων για διπλωματική λύση, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού είναι σίγουρα να βρούμε κάποιον τρόπο ν’ αποτύχει η όλη διπλωματική προσπάθεια, για να μπορέσουμε να κάνουμε την επέμβαση.
Δεν είναι εκεί όμως το θέμα.
Εκεί που πρέπει να σταθούμε όλοι μας είναι διότι, τώρα ξεκινάει το καλό, το κακό τ’ αφήνουμε πίσω μας σιγά-σιγά απ’ αυτή την περίοδο και μετά.
Εκεί που πρέπει να σταθούμε είναι στην τεράστια αλλαγή που συνέβη και στην τεράστια αφύπνιση που συνέβη πλέον σ’ ολόκληρο το δυτικό κόσμο.
Είναι πρωτοφανής η μεταστροφή, όπου ο κόσμος πλέον, όχι μόνο είναι φιλειρηνικός, αλλά και δεν τρώει πλέον το κουτόχορτο της προπαγάνδας των μέσων μαζικής ενημέρωσης κι αυτό ήτανε πάρα πολύ δύσκολο νa επιτευχθεί, μην το θεωρείτε καθόλου απλό, ιδίως ο δυτικός πολίτης επηρεαζόταν πάντα καταλυτικά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, πίστευε ότι έλεγε η τηλεόραση, ότι έλεγαν οι αξιωματούχοι.
Αυτή τη φορά λοιπόν, βλέπουμε το εκπληκτικό, μια πλήρη αναστροφή, από κει που μέχρι την τελευταία επέμβαση στο Ιράκ, μετά το Αφγανιστάν, τα ποσοστά υπέρ της επέμβασης ήταν στο 65%, βλέπουμε τώρα με τη Συρία, σε Αγγλία, Αμερική και στην υπόλοιπη Ευρώπη, τα ποσοστά να είναι 70% εναντίον της επέμβασης και υπέρ της φιλειρηνικής λύσης, αυτό είναι κάτι το πρωτόγνωρο, στο οποίο πρέπει να σταθεί κανείς.
Το δεύτερο, είναι ότι αυτό το δίκτυο φωτός, το οποίο έχει αρχίσει πλέον να δομείται σταθερά σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει αρχίσει κι έχει άποψη για τα πράγματα. Υπάρχουν πλέον μορφές κοινωνικής οργάνωσης, από τους πνευματικούς ανθρώπους, ανά την υφήλιο, οι οποίες παράγουν πρόταση σε σχέση με την ειρήνη, σε σχέση με την υγεία, σε σχέση με τη δημοκρατία, σε σχέση με την οικολογία, σε σχέση δηλαδή με θέματα καθημερινότητας, παράγουν πρόταση αναφορικά με τις ανθρώπινες σχέσεις.
Βλέπουμε λοιπόν ότι, κι εδώ σιγά-σιγά θα έρθω στο θέμα της ομιλίας μας, στα χαρακτηριστικά δηλαδή του νέου πνευματικού ανθρώπου, αλλά προτού τα πάρουμε με τη σειρά, θέλω να επισημάνω κι αυτό είναι επίσης κάτι που βιωματικά πιστεύω ότι το αναγνωρίζετε όλοι, ότι αυτή η μεγάλη μεταστροφή έχει αρχίσει και εγκαθιδρύεται και στην Ελλάδα.
Εγώ τουλάχιστον που είχα την είχα την ευκαιρία να έρθω σε επαφή με ανθρώπους σε άλλες πόλεις, πέραν της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, βλέπω με πολύ μεγάλη μου χαρά, αλλά και από καθημερινούς, αυτό που λέμε απλούς ανθρώπους, γιατί ουσιαστικά απλός άνθρωπος δεν είναι κανένας, όλοι είμαστε ίδιοι, αλλά εν πάση περιπτώσει εννοώ πρώην απονήρευτους ανθρώπους σε σχέση με τα δρώμενα, βλέπω παντού ότι υπάρχει μια άνευ προηγουμένου αφύπνιση και στην Ελλάδα και απ’ αυτήν είναι καθαρά θέμα χρόνου, καθαρά θέμα αναμονής για το πώς αυτή η αφύπνιση θα μπορέσει να εκφραστεί και στο κοινωνικοπολιτικό επίπεδο.
Έτσι λοιπόν, θεωρώ, βάζοντας κάτω τα χρόνια, είχαμε πει ότι μπαίνουμε σε μια πολύ καυτή τριακονταετία, αυτό το επισημάναμε από πέρσι, μέσα στην οποία θα γίνει οριστική εδραίωση των δυνάμεων του φωτός. Το πρώτο μισό της όμως, δηλαδή τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια θα είναι τα πολύ καυτά, τα πολύ καθοριστικά, από πλευράς εξελίξεων, για το τι θα επακολουθήσει. Και εξειδικεύοντάς το ακόμα περισσότερο για την Ελλάδα, έχουμε μπροστά μας μια πολύ σοβαρή επταετία, μέσα στην οποία θα παιχτεί το παιχνίδι της επανίδρυσης της ελληνικής κοινωνίας, μέσα από μια καινούργια πνευματική, συνειδητή διάσταση.
Έχοντας λοιπόν, αυτά υπ’ όψιν μας, το πρώτο που θα έπρεπε να έχουμε κατά νου πιστεύω, είναι να μην κρίνουμε με βάση την αγωνία της στιγμής, γιατί η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους, της ανθρωπότητας, αλλά και σε πιο μικρή κλίμακα των τοπικών κοινωνιών, όπως είναι η ελληνική κοινωνία και γενικά ο ελληνισμός, γιατί πλέον, αν είδατε τον τίτλο του οραματισμού έπαψε να είναι οραματισμός για την Ελλάδα, αλλά είναι οραματισμός για την Ελλάδα και τον ελληνισμό. Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο, το κάναμε, όχι μόνο επειδή συμπεριλαμβάνουμε πλέον και την Κύπρο, που παίρνει μια δυναμική πλέον στάση απέναντι στα πράγματα, μετά την τελευταία περιπέτεια που πέρασε κι αυτή, αλλά επειδή, όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές το διακύβευμα για τα παγκόσμια δεδομένα είναι η πνευματική διάσταση του ελληνισμού και είναι εκείνη που σε παγκόσμιο επίπεδο πρόκειται να σπρώξει τα πράγματα, να ωθήσει τα πράγματα προς τη νέα πνευματική αναγέννηση.
Οι δυνάμεις οι οποίες συγκρούονται αυτή τη στιγμή είναι ο ελληνισμός και οι σύμμαχοί του, θα μπορούσαμε να πούμε, αναφερόμενος στις φίλιες ιδεολογίες και πνευματικά ρεύματα και απ’ την άλλη μεριά κάποιες σκοταδιστικές δυνάμεις, οι οποίες προσπαθούν να αντεξελίξουν την ανθρωπότητα και την όλη δόνηση του πλανήτη.
Επανερχόμενος λοιπόν, στα ελληνικά, λέω ότι δεν πρέπει να εξετάζουμε τα πράγματα με το άγχος της στιγμής, διότι ολόκληρη η διαδικασία της εξέλιξης, όπως καταλαβαίνετε, δεν συμμερίζεται τις ανησυχίες, που καλώς ή κακώς μπορεί να έχει προσωπικά ο καθένας από μας κι έτσι όπως βλέπει τα πράγματα, μέσα από το περιοριστικό πρίσμα των προσωπικών του βιωμάτων.
Έτσι λοιπόν, εμείς μπορεί να νιώθουμε μια μεγάλη αγωνία για όλα αυτά που βιώνουμε και να λέμε πολλές φορές ότι, άντε ρε παιδιά να γίνει κάτι, αλλά δεν μπορεί να περιμένει κανείς ότι, μέσα σε τρία χρόνια κρίσης και μνημόνιο, θα μπορούσε να αλλάξει ολόκληρη η νοοτροπία του κατεστημένου, να μεταμορφωθεί ξαφνικά ολόκληρος ο ελληνικός λαός και να γίνουμε μια διαφορετική φυλή, αυτό δεν γίνεται μέσα σε τρία χρόνια, θέλει μια πολύ μεγάλη προσπάθεια. Κι αυτό το βλέπετε, για να είμαστε ειλικρινείς κι από τις αντιφάσεις στις οποίες πέφτουμε πολλές φορές κι εμείς οι ίδιοι, δηλαδή άμα δούμε τη δικιά μας συμπεριφορά, θα δούμε ότι ακόμα παλεύει κι ο παλιός μας εαυτός, δηλαδή παρ’ όλο που έχουμε πάρει τόσα διδάγματα και ξέρουμε προς τα πού πρέπει να πορευτούμε, ως άτομα και ως κοινωνία, ακόμα το παλιό μέσα μας δεν έχει πεθάνει, υπάρχει αντίσταση. Και εκτός αυτού, πρέπει να λάβετε υπ’ όψιν σας ότι οι δυνάμεις της αντεξέλιξης υπάρχουν ακόμα, δηλαδή, θα το πω πολύ λαϊκά, μην με παρεξηγήσετε, αλλά και στην ελληνική κοινωνία υπάρχει μεγάλη «καφρίλα», δηλαδή υπάρχουν ακόμα συνάνθρωποί μας, συμπολίτες μας, οι οποίοι είναι δέσμιοι των ενστίκτων και μάλιστα των χειρότερων ενστίκτων. Αν δεν υπήρχαν αυτοί, οι δικές μας προσπάθειες και η σκεπτομορφή που εγκαθιδρύουμε τόσα χρόνια θα είχε επικρατήσει με ευκολία.
Αλλά υπάρχουν κι άλλες δυνάμεις αντίρροπες, οι οποίες δυστυχώς ακόμα είναι προσκολλημένες πολύ χαμηλά.
Σιγά-σιγά όμως, κι αυτό το διαπιστώνετε, αυτό είναι το παρήγορο, διαπιστώνουμε ότι η κρίσιμη μάζα των πνευματικά συνειδητών ανθρώπων αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο, κάποια στιγμή αυτό μέσα στα επόμενα χρόνια είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα εκφραστεί και με αλλαγή πλέον κοινωνικής συμπεριφοράς. Και αυτό που σήμερα βιώνουμε, αυτό που λέμε έλλειψη πολιτικής και πνευματικής ηγεσίας στην Ελλάδα και ότι πολλοί από μας, υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό στον ελληνισμό, που είναι πιο μπροστά από τους σημερινούς ηγέτες του, αυτό να είστε σίγουρο είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θ’ αλλάξει, δηλαδή από την κρίσιμη μάζα των συνειδητών ατόμων, μέσα στον ελληνισμό, θέλει δεν θέλει κάποιος, θα προκύψει και μια καλή ηγεσία στην πορεία, είναι απότοκος της εξέλιξης αυτό το πράγμα, δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά.
Το θέμα είναι πόσο γρήγορα θα μπορέσουμε να το φέρουμε, αυτή είναι η μόνη διαφορά.
Ξεκινάω λοιπόν, πάνω σε ορισμένα στοιχεία που βλέπουμε να χαρακτηρίζουν το νέο πνευματικό άνθρωπο, γιατί μας αφορά όχι μόνο προσωπικά, αλλά που να μπορούμε να τα αναγνωρίζουμε και μέσα στην κοινωνία, τόσο σε επίπεδο ελληνισμού, όσο και σε διεθνές επίπεδο.
Το πρώτο, είναι ότι, ο νέος πνευματικός άνθρωπος δεν καταλαβαίνει από –ισμούς και δεν εγκλωβίζεται σε –ισμούς, θα σας δώσω ένα πάρα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα πάνω σ’ αυτό, γιατί δυστυχώς εκεί, είναι που κάποιοι πέφτουν θύματα αυτής της νοοτροπίας.
Ας πούμε, αναφέρθηκα στο παράδειγμα της Συρίας προηγουμένως, επειδή είναι ακριβώς κάτι, που μας καίει αυτή τη στιγμή και γύρω απ’ το οποίο διακυβεύεται η παγκόσμια ειρήνη.
Είναι εύκολο να παρασυρθεί κανείς και να καταλήξει στο απλοϊκό συμπέρασμα λέγοντας για –ισμούς, ότι οι κακοί της υπόθεσης είναι οι Αμερικάνοι και οι Άγγλοι, ενώ οι καλοί της υπόθεσης είναι οι Ρώσοι, πολύ απλό δεν είναι;
Απ’ αυτό το απλοϊκό συμπέρασμα είναι που πρέπει να ξεφύγει και ξεφεύγει σήμερα σιγά-σιγά ο πνευματικός άνθρωπος, ο οποίος μαθαίνει να κινείται, όχι με ιδεολογίες και με διαχωρισμούς σε κράτη, σε φυλές, το ένα, το άλλο, αλλά μαθαίνει να κινείται με βάση ποιότητες.
Εάν λοιπόν, ο νέος πνευματικός άνθρωπος αναγνωρίσει ως κυρίαρχη ποιότητα την ειρήνη, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη, αμέσως λέει, εγώ θα υποστηρίξω οποιαδήποτε δύναμη κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, γιατί αυτή εξυπηρετεί το παγκόσμιο καλό και οποιαδήποτε δύναμη δεν εξυπηρετεί αυτή την κατεύθυνση θα την πολεμήσω, διότι αναγνωρίζω ότι εξυπηρετεί το παγκόσμιο κακό και την αντεξέλιξη.
Έτσι δεν εγκλωβίζεσαι σε σχήματα και δεν αποκτάς την απλοϊκή ποδοσφαιρική νοοτροπία, εγώ είμαι του καπιταλισμού, εγώ είμαι του κομμουνισμού, εγώ είμαι των Άγγλων, εγώ είμαι των Ρώσων, εγώ είμαι των Κινέζων, εσύ σε ποια ομάδα παίζεις μπάλα, σε ποια ομάδα ανήκεις;
Ο πνευματικός άνθρωπος αναγνωρίζει ότι μέσα σε όλα τα στρατόπεδα, είτε αυτά λέγονται κόμματα, είτε λέγονται σύλλογοι, είτε λέγονται κράτη, είτε λέγονται θρησκείες, μέσα σε όλα τα στρατόπεδα και σε όλους τους –σιμούς αντιπαλεύουν οι δυνάμεις του φωτός με τις δυνάμεις του σκότους. Και μέσα σε όλες τις μορφές κοινωνικής οργάνωσης, υπάρχουν οι καλοί, αγνοί άνθρωποι, οι πνευματικοί άνθρωποι, οι οποίοι αγωνίζονται για συγκεκριμένες αξίες, ποιότητες και ιδανικά και υπάρχουνε κι εκείνοι οι οποίοι αγωνίζονται για το σκοτάδι.
Το θέμα λοιπόν είναι ότι ο νέος πνευματικός άνθρωπος κι ευτυχώς βλέπουμε να γίνεται ραγδαία αυτό σε πλανητική κλίμακα, μαθαίνει να απεγκλωβίζεται από τους –ισμούς, απ’ αυτά τα στεγανά, από την ποδοσφαιροποίηση, την κοπαδοποίηση και μαθαίνει να λειτουργεί και να ξεχωρίζει τα πράγματα με βάση ποιότητες.
Αν θυμόσαστε, σε κάποια περασμένη ομιλία, είχαμε θίξει, το τι ακριβώς σημαίνει προσφορά, τι ακριβώς σημαίνει υπηρεσία για το καλό και είχαμε πει ότι ο νούμερο ένα κανόνας είναι, υπηρεσία σημαίνει τη δημιουργία καλών συνθηκών αφύπνισης για όλους τους ανθρώπους.
Εάν λοιπόν κινηθεί και μ’ αυτό το κριτήριο κινείται ο νέος πνευματικός άνθρωπος, τότε αμέσως έχει μπροστά του, ορατά τα κριτήρια εκείνα, με βάση τα οποία διαχωρίζει την ήρα απ’ το στάρι, τα πρόβατα απ’ τα ερίφια, ξέρει ο νέος πνευματικός άνθρωπος ότι οτιδήποτε πολεμάει τη γνώση και τη μόρφωση, δεν μας ενδιαφέρει από ποιόν, και οτιδήποτε καλλιεργεί την άγνοια ανήκει στο στρατόπεδο του σκότους, στο αρνητικό στρατόπεδο.
Ξέρει ότι ο οποιοσδήποτε καλλιεργεί τον ανθρώπινο πόνο, επειδή ο πόνος συσκοτίζει τη συνείδηση και είναι κακή συνθήκη για την αφύπνιση, ξέρει ότι χωρίς δικαιολογία, θέλω να πονούν οι άνθρωποι, ώστε μετά να γίνει, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, εκείνος που καλλιεργεί τον πόνο δουλεύει για την αντεξέλιξη, εκείνος που καλλιεργεί την ανασφάλεια, την πείνα και τη φτώχια λειτουργεί για την αντεξέλιξη, εκείνος που καλλιεργεί τον πόλεμο, την αρρώστια και καταπολεμά την υγεία, αυτός που καλλιεργεί τους περιορισμούς, τη δέσμευση και πολεμάει την ελευθερία λειτουργεί για το σκότος.
Αμέσως λοιπόν, απεγκλωβίζεται ο πνευματικός άνθρωπος από –ισμούς κι από στεγανά και από στρατόπεδα και μαθαίνει να ξεχωρίζει ποιος είναι με ποιόν και ξέρει πλέον ότι η δράση του και σε εσωτερικό επίπεδο και σε κοινωνικό επίπεδο είναι ακριβώς στην απελευθέρωση και στην καλλιέργεια αυτών των συγκεκριμένων καλών συνθηκών αφύπνισης για όλη την ανθρωπότητα.
Από κει και πέρα δεν υπάρχουν δικαιολογίες και για τον πνευματικό άνθρωπο δεν ισχύει το γνωστό μας «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», αντίθετα ισχύει ότι τα μέσα είναι εκείνα τα οποία προσδιορίζουν το σκοπό και προσδιορίζουν το τέλος.
Δεν υπάρχει λοιπόν παρέκκλιση για τον πνευματικό άνθρωπο γιατί γνωρίζει ποιες ακριβώς είναι οι ποιότητες, οι οποίες πρέπει να κυριαρχήσουν στη ζωή του και σ’ ολόκληρη την κοινωνία γύρω του και πλέον δεν λειτουργεί με βάση πρόσωπα, ιδεολογίες και κοινωνικούς σχηματισμούς, αλλά καθαρά με βάση αξίες και ποιότητες.
Στα πλαίσια ακριβώς αυτής της αντίληψης αναπτύσσεται για το νέο πνευματικό άνθρωπο αυτή η καινούργια νοοτροπία, την οποία ονομάσαμε κοινωνική δράση, δεν έχει σημασία το όνομα, σημασία έχει τι εμπεριέχει.
Πολλές λεπτομέρειες για το τι είναι η πνευματική δράση μπορείτε και να δείτε στο site που σας έλεγα στο newearthnetwork, που έχει ο φίλος μας ο Δημήτρης απ’ τη Θεσ-νίκη, εκεί υπάρχουν δημοσιευμένα κείμενα για την ενεργό δράση, εγώ μπορώ να σας πω με δυο λόγια, ότι η πνευματική δράση, δηλαδή η στάση του νέου πνευματικού ανθρώπου περιλαμβάνει δυο τομείς, ο ένας είναι η λεγόμενη εσωτερική πνευματική δράση κι ο άλλος είναι η λεγόμενη κοινωνική πνευματική δράση.
Η εσωτερική πνευματική δράση είναι όλες εκείνες οι κινήσεις και οι ενέργειες που κάνει ένας πνευματικός άνθρωπος, σε σχέση με τον εαυτό του και σε σχέση με την άσκησή του, την καθημερινή του άσκηση, προκειμένου όχι μόνο να ανεβάσει πνευματικά τον ίδιο τον εαυτό του, αλλά για να καλλιεργήσει εκείνη τη νέα πνευματική σκεπτομορφή, σ’ ένα πιο λεπτοφυές επίπεδο δηλαδή, απελευθέρωσης και εξέλιξης της ανθρωπότητας.
Παράδειγμα, στα πλαίσια της πνευματικής εσωτερικής δράσης είναι ο οραματισμός για την Ελλάδα και τον ελληνισμό, που κάνουμε τώρα, γιατί δεν είναι μια κοινωνική δράση αυτή, είναι μια εσωτερική πνευματική δράση, ο σκοπός μας είναι να εκπέμψουμε στα εσωτερικά ενεργειακά πεδία.
Δεύτερο παράδειγμα είναι ο παγκόσμιος οραματισμός που γίνεται κάθε Κυριακή για την πνευματικοποίηση του χρήματος, ανάλογες δράσεις υπάρχουν σ΄ όλο τον κόσμο μέσω ομαδικής προσευχής, που γίνεται για την ειρήνη, για την οικολογία, πάνω ακριβώς στις καινούργιες πνευματικές αξίες που προανέφερα.
Όπου συμμετέχει ο νέος πνευματικός άνθρωπος, είτε μόνος του, είτε ομαδικά, προκειμένου να καλλιεργήσει αυτές τις νέες πνευματικές ενέργειες πλέον, σαν μια καινούργια σκεπτομορφή, σαν μια σκεπτομορφή για τη θεραπεία και την πνευματικοποίηση της ανθρωπότητας και του πλανήτη, αναφερόμαστε στην εσωτερική πνευματική δράση κι είναι ένα πολύ δυνατό κομμάτι στο οποίο μόλις τα τελευταία χρόνια έχει μπει γερά η ανθρωπότητα και βλέπουμε σ’ όλο τον κόσμο να φτιάχνονται ομάδες, οι οποίες να δικτυώνονται μεταξύ τους και μέσα απ’ αυτή τη δικτύωση να συμβάλλουν σ’ αυτή τη δημιουργία της κρίσιμης μάζας και της σκεπτομορφής που θα μεταμορφώσει τα πράγματα.
Το δεύτερο σκέλος η κοινωνική πνευματική δράση είναι καινοφανές ουσιαστικά για τον παγκόσμιο νέο πνευματικό άνθρωπο και λέω καινοφανές γιατί μέχρι πριν από λίγα χρόνια αυτό το κομμάτι ήτανε χαρισμένο στις δυνάμεις του σκότους, στις αρνητικές δυνάμεις, στο πνευματικό στρατόπεδο μέχρι πριν λίγα χρόνια δυστυχώς κυριαρχούσε η νοοτροπία ότι οποιαδήποτε ενασχόληση με τα κοινωνικά ή με την πολιτική ήταν κακή, λέγανε ου μπλέξεις θα αλλοτριωθείς θεωρούσαν ότι ήταν κάτι που καθυστερούσε την πνευματική εξέλιξη.
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα δυστυχώς να παραδοθεί η εξουσία, όσον αφορά στα κοινωνικά δρώμενα στις αντίπαλες δυνάμεις.
Όμως μέσα από –τώρα αυτό είναι μια παραφιλολογία, όποιος θέλει το δέχεται- κάποιες διεργασίες που έγιναν στα ανώτερα πεδία, μεταξύ των διαφόρων πνευματικών υπάρξεων, από διάφορες παραδόσεις, οι οποίες έχουν την ευθύνη για την πνευματική καθοδήγηση της ανθρωπότητας, αυτή η στάση αναθεωρήθηκε και όχι μόνο αναθεωρήθηκε, αλλά μπήκε μπροστά τα τελευταία δεκαπέντε τουλάχιστον χρόνια, είκοσι, μπήκε μπροστά και μια κάθοδος ψυχών στην ανθρωπότητα, μια εξωτερίκευση δηλαδή ψυχών από τα εσωτερικά πεδία, οι οποίες θα έχουν ιδιαίτερο ταλέντο όσον αφορά στην υπηρεσία στον τομέα της κοινωνικής παρέμβασης, αλλά επιπλέον άρχισε και μια μεγάλη διάχυση ενεργειών απ’ το Μάιο του 2010, με ακριβώς αυτό αντικείμενο, μια κρούση δηλαδή πάνω σ’ όλους τους πνευματικούς ανθρώπους, που έλεγε, παιδιά δεν γίνεται να έχουμε παραδώσει το κομμάτι της εξουσίας στις αρνητικές δυνάμεις, μπείτε μέσα στο κοινωνικό πεδίο και πάρτε σιγά-σιγά τα πράγματα στα χέρια σας.
Αυτό μπορεί να ξεκίνησε και διεθνώς μέσα απ’ τα διάφορα οικολογικά κινήματα, γιατί η ενέργεια βρίσκει το πιο πρόσφορο έδαφος για να εισχωρήσει πάντα στην αρχή. Ξεκίνησε απ’ τα διάφορα οικολογικά κινήματα, συνεχίστηκε με τα διάφορα αντινεοταξικά του στυλ Occupy, Wall Street, τις συναντήσεις που γίνονταν έξω από τους G8, G 20 κλπ, και τώρα πλέον έχει αρχίσει αυτή η δικτύωση και διευρύνεται κι έχει περάσει μέσα στη δημιουργία, τα έχουμε ξαναπεί αυτά, σε δημιουργία θεσμών λαϊκής συμμετοχής και σε πάρα πολλά άλλα, που αφορούν πλέον την καθημερινότητα, την καθημερινή δράση.
Αυτό το κομμάτι της εξωτερικής, ή αν θέλετε κοινωνικής πνευματικής δράσης, είναι ακριβώς το κομμάτι της ενεργοποίησης του νέου πνευματικού ανθρώπου, μέσα στα κοινωνικώς δρώμενα, στα καθημερινά δηλαδή, με στόχο τη δημιουργία καλύτερων συνθηκών αφύπνισης για όλους τους ανθρώπους και ανέφερα πριν ποιες είναι αυτές οι καλές συνθήκες αφύπνισης, η ελευθερία, η μόρφωση, η υγεία, η ειρήνη, η αφθονία και το αίσθημα της ασφάλειας για όλους κι οι σωστές ανθρώπινες σχέσεις, χωρίς καταπίεση.
Αυτά είναι οι στόχοι στο κοινωνικό πεδίο, που θα δημιουργήσουν τις καλύτερες συνθήκες αφύπνισης για όλα τα όντα.
Ένα τρίτο στοιχείο, το πρώτο ήταν για τους -ισμούς, που σας ανέφερα, το δεύτερο ήταν η πνευματική δράση, ένα τρίτο στοιχείο του νέου πνευματικού ανθρώπου, είναι ότι στη ζωή του μαθαίνει σιγά-σιγά να στηρίζεται στα πόδια του και ν’ αναπτύσσει αυτό που λέμε ανεξαρτησία και δημιουργικότητα, δηλαδή παύει να αφήνεται να χαθεί μέσα σε μια συλλογικότητα, αλλά αρχίζει να μαθαίνει να τιμά τη μοναδικότητά του, πάντα σε πλήρη αρμονία με τους υπόλοιπους συνανθρώπους του,, αλλά να τιμά και να υπερασπίζεται τη μοναδικότητά του, γιατί συνειδητοποιεί ότι μόνο έτσι μπορεί να προσφέρει στην εξέλιξη.
Όταν ο καθένας αυτά που έχει ως μοναδικά του ταλέντα και τη μοναδική του δημιουργικότητα, μαθαίνει να την αξιοποιεί κι έτσι αξιοποιώντας την να δημιουργεί ακόμα καλύτερες συνθήκες, όχι μόνο για τον εαυτό του, για την καθιέρωση δηλαδή του εαυτού του, αλλά και όλους τους γύρω του.
Έτσι λοιπόν μαθαίνουμε ότι στη θέση της ανθρωπόμαζας, η οποία συνέχεια επηρεάζεται από κατώτερους παράγοντες, όπως τα ΜΜΕ, η κοπαδοποίηση, το ένα, το άλλο, ο νέος πνευματικός άνθρωπος δικτυώνεται, είναι μια μαγική λέξη αυτή, μαθαίνει να δικτυώνεται ως αυτοδύναμη μονάδα, ισότιμα όμως και αλληλέγγυα με όλους τους υπόλοιπους, όχι με σχέσεις υπό, είτε υπαλληλικές, είτε άλλες, αλλά με σχέσεις αμοιβαιότητας και συνέργειας.
Είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό που σας αναφέρω και πολύ σημαντικό και για τον καθένα σας, ν’ αρχίσει να το καθιερώνει στη ζωή του.
Κυρίαρχη μονάδα, η οποία αναγνωρίζει τα ταλέντα της, τη δημιουργικότητά της και τι έχει να προσφέρει στον εαυτό της και τους γύρω, η οποία δικτυώνεται, ενώνεται μέσα από σχέσεις αλληλεγγύης, συνέργειας, ακεραιότητας και αμοιβαιότητας.
Πάμε τώρα σ’ ένα επόμενο στοιχείο, πάρα πολύ ουσιαστικό και αφορά στις νέες ανθρώπινες σχέσεις, το βλέπουμε κι αυτό σιγά-σιγά ν’ αρχίζει να καθιερώνεται ανάμεσά μας και θα είναι ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό του νέου πνευματικού ανθρώπου. Αυτό είναι ότι, πλέον είτε μιλάμε για φιλία, είτε μιλάμε για ερωτική συντροφική, συζυγική σχέση, είτε μιλάμε για ομάδα, πλέον καταλύεται και το βλέπουμε γιατί ο νέος πνευματικός άνθρωπος δεν ανέχεται πιa, δεν αντέχει την ισοπέδωση και καταλύεται κάθε έννοια εξουσίας και κυριαρχίας του ενός πάνω στον άλλον, οι νέες ανθρώπινες σχέσεις βασίζονται μόνο στην ελευθερία, την ισότητα και την αγάπη. Και βλέπουμε ότι θερίζουν τα διαζύγια κι αυτό έχει πολλές αναγνώσεις, μπορεί η μια να είναι ότι ο καθένας γίνεται πιο εγωιστής και μαθαίνει να μην ανέχεται τον άλλον, αλλά από την άλλη δείτε και τη δεύτερη ανάγνωση, ότι είχαμε συνηθίσει πρώτα, είτε μιλάμε για μια συνεργασία, είτε για μια φιλία, είτε για μια οικογένεια, είχαμε συνηθίσει να βασιζόμαστε κάθε τέτοια δομή-αυτά τα ξέρουν όσοι έχουν ασχοληθεί με συστημική ψυχοθεραπεία- δυστυχώς μέχρι πρότινος βασιζότανε στην κυριαρχία, δηλαδή οι άνθρωποι κουμπώνανε μεταξύ τους ο ένας με το ρόλο του θύτη κι ο άλλος με το ρόλο του θύματος.
Αυτό όσο οι άνθρωποι εξελίσσονται και όσο κάποιος πνευματικά εξελίσσεται, το διασπά, δεν το ανέχεται πλέον κι αυτή είναι η άλλη ανάγνωση που σας λέω, η οποία είναι η καλή ανάγνωση της υπόθεσης, όπου πλέον ο καθένας παίρνει την απόφαση και λέει εγώ δεν πρόκειται από δω και πέρα να μπω σε σχέση θυματοποίησης και ακόμα πιο ανώτερο ο καθένας να σταματά πλέον να μπαίνει και στη σχέση κι από πλευράς θύτη, να λέει εγώ, ως πνευματικός άνθρωπος πάλι δεν περνάω καλά με το να κάνω σχέση όπου οι άλλοι είναι δούλοι μου και τους έχω της καρπαζιάς, γιατί νιώθω πολύ πιο ολοκληρωμένος όταν έχω να κάνω με ανθρώπους οι οποίοι μ’ εμένα κουμπώνουν, επειδή μ’ εκτιμούν πραγματικά και επειδή ταιριάζω μαζί τους, είμαι ομοικραδασμικός.
Η μαγική λέξη για τις ανθρώπινες σχέσεις πλέον είναι η ομοικραδασμικότητα, γι αυτό σας μίλησα για ελευθερία, ισότητα κι αγάπη, ένα επίσης πολύ σημαντικό στοιχείο. Και ένα ακόμα, ο νέος πνευματικός άνθρωπος, και αρχίζετε και το βλέπετε ήδη, οπότε αυτό δεν είναι καν στοιχείο για συζήτηση, είναι κάτι ιδιωματικό, το οποίο το βλέπουν όλοι, είναι ότι έχουμε μπει σε μια περίοδο διεθνώς, όπου εκτός απ’ την πνευματική άσκηση που κάνει ο καθένας, ο νέος πνευματικός άνθρωπος βιώνει πλέον στο πετσί του ότι έχει αποκτήσει μια προσωπική πνευματική σύνδεση με ανώτερες πνευματικές υπάρξεις οι οποίες τον καθοδηγούν πλέον φανερά στη ζωή του.
Παλιά όταν το λέγαμε τσάνελλινγκ ορισμένοι, θεωρώντας ότι μ’ αυτό τον τρόπο επικοινωνούν με κάποιες ανώτερες υπάρξεις, τώρα πλέον έχει ενεργοποιηθεί για τον καθένα, υπάρχει εδώ, είναι διαθέσιμο κι όλοι το βιώνουν, σ’ ολόκληρο τον κόσμο, έχει ενεργοποιηθεί για τον καθένα η ανώτερη πνευματική του καθοδήγηση και αυτές οι πνευματικές υπάρξεις, είτε μιλάμε για τον ίδιο τον ανώτερο εαυτό μας, είτε μιλάμε για άλλες πνευματικές υπάρξεις, οι οποίες βρίσκονται εδώ και μας καθοδηγούν, είναι πάντα παρούσες και όσοι αρχίζουν σιγά-σιγά και δοκιμάζουν και ανοίγονται να δεχτούν αυτή την πνευματική καθοδήγηση, βλέπουν ότι είναι πάντα διαθέσιμη και ότι επηρεάζει καταλυτικά τη ζωή τους επί τα βελτίω.
Τέλος, μια μεγάλη επανάσταση γίνεται σε παγκόσμιο επίπεδο, στην οποία συμμετέχει και την σπρώχνει, την ωθεί ο νέος πνευματικός άνθρωπος, είναι αυτή η ευρεία διάδοση της λεγόμενης ενεργειακής ή πληροφορικής θεραπευτικής, δηλαδή όλες αυτές οι νέες θεραπευτικές μέθοδοι, οι οποίες πλέον είναι καθαρά ολιστικές και βασίζονται στη νοοτροπία, ότι η έννοια της υγείας και η έννοια της αρρώστιας πηγάζει καθαρά από εκείνο το αφηρημένο πεδίο της πληροφορίας, είτε το ονομάζουμε μορφογεννητικό πεδίο, είτε το ονομάζουμε αιθερικό πεδίο, είτε ζωτικό, είτε όπως θέλει ο καθένας να το πει, άρα μιλάμε για θεραπείες οι οποίες επεμβαίνουν τροποποιώντας την πληροφορία, εκεί στην πηγή της, σ’ αυτό το λεπτοφυές πεδίο με θεαματικά αποτελέσματα πλέον στο φυσικό μας σώμα.
Εδώ γίνεται μια πραγματική επανάσταση, καθώς αυτή η ενεργειακή πληροφορική σαρώνει την υφήλιο και πλέον ακόμα και παραδοσιακοί γιατροί, οι οποίοι ήταν επιφυλακτικοί μέχρι πρότινος απέναντι σε τέτοιου είδους μεθόδους, συνέχεια αναγνωρίζουν τη χρησιμότητά τους κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, όχι μόνο για το αποτέλεσμά τους, ότι πλέον αρχίζει και καταπολεμάται η πολυφαρμακία κι όλο αυτό το κύκλωμα των φαρμακοβιομηχανιών και της κλασικής ιατρικής, αλλά είναι πάρα πολύ σημαντικό, διότι ένας άνθρωπος, ο οποίος θεραπεύεται με μια τέτοια μέθοδο, αρχίζει και πλέον γίνεται οικείος και προσεγγίζει το κομμάτι της πνευματικότητας, με το οποίο μπορεί μέχρι πρότινος να ήτανε ξένος.
Αυτό είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό κομμάτι και έτσι ολοκληρώνουμε σφαιρικά μια αναφορά σ’ αυτές τις ιδιότητες τις οποίες βλέπουμε να χαρακτηρίζουν το νέο πνευματικό άνθρωπο.
Αυτές τις ιδιότητες τις βλέπουμε να έρχονται και να ανθίζουν και στην Ελλάδα και μάλιστα μαζικά.
Βλέπουμε ανθρώπους γνωστούς μας, που μέχρι πρότινος, αν πετάγαμε μια κουβέντα, κάποια πνευματική ορολογία, οτιδήποτε, θα μας κοίταγαν σαν να ήμασταν εξωτικά πτηνά, οι οποίοι τώρα πρώτοι και καλύτεροι βλέπουμε ότι διαβάζουν, ασχολούνται, ασκούνται, συζητούν, βλέπουμε ότι υπάρχει μια τεράστια διάδοση της πνευματικότητας στην Ελλάδα, βλέπουμε ότι αυτή η πνευματικότητα και στα ελληνικά δεδομένα, αρχίζει και φέρνει σταδιακά μια μεταμόρφωση των πολιτών.
Βέβαια, όπως προανέφερα, υπάρχει ακόμα και συνάνθρωποί μας στην Ελλάδα και στον ελληνισμό γενικότερα, οι οποίοι βρίσκονται ακόμα χαμηλά, στο σκοτάδι, δεν πειράζει, κοντεύουμε όμως στην κρίσιμη μάζα, η οποία αλλαγή απ’ την κρίσιμη μάζα θα εκφραστεί σύντομα και σε κοινωνικό επίπεδο.
Για τα ελληνικά πράγματα η επόμενη επταετία θα είναι πάρα πολύ σημαντική, πολύ καθοριστική, εκεί είμαι σίγουρος ότι με την μεγάλη διάδοση που βλέπω να γίνεται στα πνευματικά δρώμενα, είμαι σίγουρος ότι θα έχουμε πολύ ευχάριστες εκπλήξεις, πάρα πολύ ευχάριστες εκπλήξεις, οι οποίες θα συμβάλλουν και διεθνώς, γιατί όπως είπα, και στα διεθνή δρώμενα το δίκτυο του φωτός έχει πλέον δομηθεί για τα καλά και μπορούμε ν’ αρχίσουμε να μιλάμε ότι αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση, είμαστε στις παρυφές, στα πρόθυρα της έναρξης της αντίστροφης μέτρησης.
Επειδή οι εξελίξεις είναι διαρκείς μπορεί μέχρι το Δεκέμβριο να έχουν γίνει πάλι πολλά κι ευχάριστα.

Posted in ΓΕΝΙΚΑ,ομιλίες Γράψτε ένα σχόλιο

ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2013

Ο ΝΕΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

 

Σήμερα είναι μια σημαντική μέρα γιατί η συμμετοχή είναι πάνω από χίλια, χίλια πεντακόσια άτομα κι αυτό μας χαροποιεί πάρα πολύ.

Ας μπούμε όμως στο κυρίως θέμα μας, που είναι «ο νέος πνευματικός άνθρωπος», ο οποίος συνδέεται απόλυτα με τις εξελίξεις, τις οποίες παρατηρούμε διεθνώς, αλλά και στη χώρα μας, δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι σε παγκόσμιο επίπεδο τα τελευταία τρία χρόνια από το Μάιο του 2012, με την πρώτη μεγάλη διάχυση ενεργειών, για την οποία οι περισσότεροι είστε ενήμεροι, αλλά και φέτος, όπου είχαμε αυτή την τρομερή πνευματική διάχυση των ενεργειών της «Εγώ Ειμί Παρουσίας», η οποία ξεκίνησε απ’ το Μάρτιο και κρατάει μέχρι και τώρα, έχουμε μια πρωτόγνωρη αφύπνιση πλέον, σε διεθνές επίπεδο.

Τα πρώτα σημάδια ήδη τα βλέπετε και μιλάω για την υπόθεση της Συρίας, όπου πρέπει να σταθούμε με πάρα πολλή μεγάλη προσοχή σ’ αυτά που συμβαίνουν και όχι απλώς με την έννοια της ανάγκης για παγκόσμια ειρήνη, η οποία είναι προφανώς μια πολύ μεγάλη αναγκαιότητα, αλλά ούτε πρέπει να σταθούμε απέναντι σ’ αυτά τα γεγονότα, απλά και μόνο με την έννοια του, αν τελικά θ’ αποφευχθεί η όχι μια επέμβαση, διότι μέσα στις γεωπολιτικές προτεραιότητες της νέας παγκόσμιας τάξης είναι οπωσδήποτε η αλλαγή του καθεστώτος στη Συρία και στη συνέχεια στο Ιράν.

Εκείνο λοιπόν που συμβαίνει πρακτικά είναι μια υποκρισία για τα μάτια του κόσμου προς το παρόν, ότι εντάξει συμμεριζόμαστε την άποψη των πολιτών, το καλύπτει η πρόταση των Ρώσων για διπλωματική λύση, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού είναι σίγουρα να βρούμε κάποιον τρόπο ν’ αποτύχει η όλη διπλωματική προσπάθεια, για να μπορέσουμε να κάνουμε την επέμβαση.

Δεν είναι εκεί όμως το θέμα.

Εκεί που πρέπει να σταθούμε όλοι μας είναι διότι, τώρα ξεκινάει το καλό, το κακό τ’ αφήνουμε πίσω μας σιγά-σιγά απ’ αυτή την περίοδο και μετά.

Εκεί που πρέπει να σταθούμε είναι στην τεράστια αλλαγή που συνέβη και στην τεράστια αφύπνιση που συνέβη πλέον σ’ ολόκληρο το δυτικό κόσμο.

Είναι πρωτοφανής η μεταστροφή, όπου ο κόσμος πλέον, όχι μόνο είναι φιλειρηνικός, αλλά και δεν τρώει πλέον το κουτόχορτο της προπαγάνδας των μέσων μαζικής ενημέρωσης κι αυτό ήτανε πάρα πολύ δύσκολο νa επιτευχθεί, μην το θεωρείτε καθόλου απλό, ιδίως ο δυτικός πολίτης επηρεαζόταν πάντα καταλυτικά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, πίστευε ότι έλεγε η τηλεόραση, ότι έλεγαν οι αξιωματούχοι.

Αυτή τη φορά λοιπόν, βλέπουμε το εκπληκτικό, μια πλήρη αναστροφή, από κει που μέχρι την τελευταία επέμβαση στο Ιράκ, μετά το Αφγανιστάν, τα ποσοστά υπέρ της επέμβασης ήταν στο 65%, βλέπουμε τώρα με τη Συρία, σε Αγγλία, Αμερική και στην υπόλοιπη Ευρώπη, τα ποσοστά να είναι 70% εναντίον της επέμβασης και υπέρ της φιλειρηνικής λύσης, αυτό είναι κάτι το πρωτόγνωρο, στο οποίο πρέπει να σταθεί κανείς.

Το δεύτερο, είναι ότι αυτό το δίκτυο φωτός, το οποίο έχει αρχίσει πλέον να δομείται σταθερά σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει αρχίσει κι έχει άποψη για τα πράγματα. Υπάρχουν πλέον μορφές κοινωνικής οργάνωσης, από τους πνευματικούς ανθρώπους, ανά την υφήλιο, οι οποίες παράγουν πρόταση σε σχέση με την ειρήνη, σε σχέση με την υγεία, σε σχέση με τη δημοκρατία, σε σχέση με την οικολογία, σε σχέση δηλαδή με θέματα καθημερινότητας, παράγουν πρόταση αναφορικά με τις ανθρώπινες σχέσεις.

Βλέπουμε λοιπόν ότι, κι εδώ σιγά-σιγά θα έρθω στο θέμα της ομιλίας μας, στα χαρακτηριστικά δηλαδή του νέου πνευματικού ανθρώπου, αλλά προτού τα πάρουμε με τη σειρά, θέλω να επισημάνω κι αυτό είναι επίσης κάτι που βιωματικά πιστεύω ότι το αναγνωρίζετε όλοι, ότι αυτή η μεγάλη μεταστροφή έχει αρχίσει και εγκαθιδρύεται και στην Ελλάδα.

Εγώ τουλάχιστον που είχα την είχα την ευκαιρία να έρθω σε επαφή με ανθρώπους σε άλλες πόλεις, πέραν της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, βλέπω με πολύ μεγάλη μου χαρά, αλλά και από καθημερινούς, αυτό που λέμε απλούς ανθρώπους, γιατί ουσιαστικά απλός άνθρωπος δεν είναι κανένας, όλοι είμαστε ίδιοι, αλλά εν πάση περιπτώσει εννοώ πρώην απονήρευτους ανθρώπους σε σχέση με τα δρώμενα, βλέπω παντού ότι υπάρχει μια άνευ προηγουμένου αφύπνιση και στην Ελλάδα και απ’ αυτήν είναι καθαρά θέμα χρόνου, καθαρά θέμα αναμονής για το πώς αυτή η αφύπνιση θα μπορέσει να εκφραστεί και στο κοινωνικοπολιτικό επίπεδο.

Έτσι λοιπόν, θεωρώ, βάζοντας κάτω τα χρόνια, είχαμε πει ότι μπαίνουμε σε μια πολύ καυτή τριακονταετία, αυτό το επισημάναμε από πέρσι, μέσα στην οποία θα γίνει οριστική εδραίωση των δυνάμεων του φωτός. Το πρώτο μισό της όμως, δηλαδήτα επόμενα δεκαπέντε χρόνια θα είναι τα πολύ καυτά, τα πολύ καθοριστικά, από πλευράς εξελίξεων, για το τι θα επακολουθήσει. Και εξειδικεύοντάς το ακόμα περισσότερο για την Ελλάδα, έχουμε μπροστά μας μια πολύ σοβαρή επταετία, μέσα στην οποία θα παιχτεί το παιχνίδι της επανίδρυσης της ελληνικής κοινωνίας, μέσα από μια καινούργια πνευματική, συνειδητή διάσταση.

Έχοντας λοιπόν, αυτά υπ’ όψιν μας, το πρώτο που θα έπρεπε να έχουμε κατά νου πιστεύω, είναι να μην κρίνουμε με βάση την αγωνία της στιγμής, γιατί η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους, της ανθρωπότητας, αλλά και σε πιο μικρή κλίμακα των τοπικών κοινωνιών, όπως είναι η ελληνική κοινωνία και γενικά ο ελληνισμός, γιατί πλέον, αν είδατε τον τίτλο του οραματισμού έπαψε να είναι οραματισμός για την Ελλάδα, αλλά είναι οραματισμός για την Ελλάδα και τον ελληνισμό. Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο, το κάναμε, όχι μόνο επειδή συμπεριλαμβάνουμε πλέον και την Κύπρο, που παίρνει μια δυναμική πλέον στάση απέναντι στα πράγματα, μετά την τελευταία περιπέτεια που πέρασε κι αυτή, αλλά επειδή, όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές το διακύβευμα για τα παγκόσμια δεδομένα είναι η πνευματική διάσταση του ελληνισμού και είναι εκείνη που σε παγκόσμιο επίπεδο πρόκειται να σπρώξει τα πράγματα, να ωθήσει τα πράγματα προς τη νέα πνευματική αναγέννηση.

Οι δυνάμεις οι οποίες συγκρούονται αυτή τη στιγμή είναι ο ελληνισμός και οι σύμμαχοί του, θα μπορούσαμε να πούμε, αναφερόμενος στις φίλιες ιδεολογίες και πνευματικά ρεύματα και απ’ την άλλη μεριά κάποιες σκοταδιστικές δυνάμεις, οι οποίες προσπαθούν να αντεξελίξουν την ανθρωπότητα και την όλη δόνηση του πλανήτη.

Επανερχόμενος λοιπόν, στα ελληνικά, λέω ότι δεν πρέπει να εξετάζουμε τα πράγματα με το άγχος της στιγμής, διότι ολόκληρη η διαδικασία της εξέλιξης, όπως καταλαβαίνετε, δεν συμμερίζεται τις ανησυχίες, που καλώς ή κακώς μπορεί να έχει προσωπικά ο καθένας από μας κι έτσι όπως βλέπει τα πράγματα, μέσα από το περιοριστικό πρίσμα των προσωπικών του βιωμάτων.

Έτσι λοιπόν, εμείς μπορεί να νιώθουμε μια μεγάλη αγωνία για όλα αυτά που βιώνουμε και να λέμε πολλές φορές ότι, άντε ρε παιδιά να γίνει κάτι, αλλά δεν μπορεί να περιμένει κανείς ότι, μέσα σε τρία χρόνια κρίσης και μνημόνιο, θα μπορούσε να αλλάξει ολόκληρη η νοοτροπία του κατεστημένου, να μεταμορφωθεί ξαφνικά ολόκληρος ο ελληνικός λαός και να γίνουμε μια διαφορετική φυλή, αυτό δεν γίνεται μέσα σε τρία χρόνια, θέλει μια πολύ μεγάλη προσπάθεια. Κι αυτό το βλέπετε, για να είμαστε ειλικρινείς κι από τις αντιφάσεις στις οποίες πέφτουμε πολλές φορές κι εμείς οι ίδιοι, δηλαδή άμα δούμε τη δικιά μας συμπεριφορά, θα δούμε ότι ακόμα παλεύει κι ο παλιός μας εαυτός, δηλαδή παρ’ όλο που έχουμε πάρει τόσα διδάγματα και ξέρουμε προς τα πού πρέπει να πορευτούμε, ως άτομα και ως κοινωνία, ακόμα το παλιό μέσα μας δεν έχει πεθάνει, υπάρχει αντίσταση. Και εκτός αυτού, πρέπει να λάβετε υπ’ όψιν σας ότι οι δυνάμεις της αντεξέλιξης υπάρχουν ακόμα, δηλαδή, θα το πω πολύ λαϊκά, μην με παρεξηγήσετε, αλλά και στην ελληνική κοινωνία υπάρχει μεγάλη «καφρίλα», δηλαδή υπάρχουν ακόμα συνάνθρωποί μας, συμπολίτες μας, οι οποίοι είναι δέσμιοι των ενστίκτων και μάλιστα των χειρότερων ενστίκτων. Αν δεν υπήρχαν αυτοί, οι δικές μας προσπάθειες και η σκεπτομορφή που εγκαθιδρύουμε τόσα χρόνια θα είχε επικρατήσει με ευκολία.

Αλλά υπάρχουν κι άλλες δυνάμεις αντίρροπες, οι οποίες δυστυχώς ακόμα είναι προσκολλημένες πολύ χαμηλά.

Σιγά-σιγά όμως, κι αυτό το διαπιστώνετε, αυτό είναι το παρήγορο, διαπιστώνουμε ότι η κρίσιμη μάζα των πνευματικά συνειδητών ανθρώπων αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο, κάποια στιγμή αυτό μέσα στα επόμενα χρόνια είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα εκφραστεί και με αλλαγή πλέον κοινωνικής συμπεριφοράς. Και αυτό που σήμερα βιώνουμε, αυτό που λέμε έλλειψη πολιτικής και πνευματικής ηγεσίας στην Ελλάδα και ότι πολλοί από μας, υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό στον ελληνισμό, που είναι πιο μπροστά από τους σημερινούς ηγέτες του, αυτό να είστε σίγουρο είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θ’ αλλάξει, δηλαδή από την κρίσιμη μάζα των συνειδητών ατόμων, μέσα στον ελληνισμό, θέλει δεν θέλει κάποιος, θα προκύψει και μια καλή ηγεσία στην πορεία, είναι απότοκος της εξέλιξης αυτό το πράγμα, δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά.

Το θέμα είναι πόσο γρήγορα θα μπορέσουμε να το φέρουμε, αυτή είναι η μόνη διαφορά.

Ξεκινάω λοιπόν, πάνω σε ορισμένα στοιχεία που βλέπουμε να χαρακτηρίζουν το νέο πνευματικό άνθρωπο, γιατί μας αφορά όχι μόνο προσωπικά, αλλά που να μπορούμε να τα αναγνωρίζουμε και μέσα στην κοινωνία, τόσο σε επίπεδο ελληνισμού, όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Το πρώτο, είναι ότι, ο νέος πνευματικός άνθρωπος δεν καταλαβαίνει από –ισμούς και δεν εγκλωβίζεται σε –ισμούς, θα σας δώσω ένα πάρα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα πάνω σ’ αυτό, γιατί δυστυχώς εκεί, είναι που κάποιοι πέφτουν θύματα αυτής της νοοτροπίας.

Ας πούμε, αναφέρθηκα στο παράδειγμα της Συρίας προηγουμένως, επειδή είναι ακριβώς κάτι, που μας καίει αυτή τη στιγμή και γύρω απ’ το οποίο διακυβεύεται η παγκόσμια ειρήνη.

Είναι εύκολο να παρασυρθεί κανείς και να καταλήξει στο απλοϊκό συμπέρασμα λέγοντας για –ισμούς, ότι οι κακοί της υπόθεσης είναι οι Αμερικάνοι και οι Άγγλοι, ενώ οι καλοί της υπόθεσης είναι οι Ρώσοι, πολύ απλό δεν είναι;

Απ’ αυτό το απλοϊκό συμπέρασμα είναι που πρέπει να ξεφύγει και ξεφεύγει σήμερα σιγά-σιγά ο πνευματικός άνθρωπος, ο οποίος μαθαίνει να κινείται, όχι με ιδεολογίες και με διαχωρισμούς σε κράτη, σε φυλές, το ένα, το άλλο, αλλά μαθαίνει να κινείται με βάση ποιότητες.

Εάν λοιπόν, ο νέος πνευματικός άνθρωπος αναγνωρίσει ως κυρίαρχη ποιότητα την ειρήνη, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη, αμέσως λέει, εγώ θα υποστηρίξω οποιαδήποτε δύναμη κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, γιατί αυτή εξυπηρετεί το παγκόσμιο καλό και οποιαδήποτε δύναμη δεν εξυπηρετεί αυτή την κατεύθυνση θα την πολεμήσω, διότι αναγνωρίζω ότι εξυπηρετεί το παγκόσμιο κακό και την αντεξέλιξη.

Έτσι δεν εγκλωβίζεσαι σε σχήματα και δεν αποκτάς την απλοϊκή ποδοσφαιρική νοοτροπία, εγώ είμαι του καπιταλισμού, εγώ είμαι του κομμουνισμού, εγώ είμαι των Άγγλων, εγώ είμαι των Ρώσων, εγώ είμαι των Κινέζων, εσύ σε ποια ομάδα παίζεις μπάλα, σε ποια ομάδα ανήκεις;

Ο πνευματικός άνθρωπος αναγνωρίζει ότι μέσα σε όλα τα στρατόπεδα, είτε αυτά λέγονται κόμματα, είτε λέγονται σύλλογοι, είτε λέγονται κράτη, είτε λέγονται θρησκείες, μέσα σε όλα τα στρατόπεδα και σε όλους τους –σιμούς αντιπαλεύουν οι δυνάμεις του φωτός με τις δυνάμεις του σκότουςΚαι μέσα σε όλες τις μορφές κοινωνικής οργάνωσης, υπάρχουν οι καλοί, αγνοί άνθρωποι, οι πνευματικοί άνθρωποι, οι οποίοι αγωνίζονται για συγκεκριμένες αξίες, ποιότητες και ιδανικά και υπάρχουνε κι εκείνοι οι οποίοι αγωνίζονται για το σκοτάδι.

Το θέμα λοιπόν είναι ότι ο νέος πνευματικός άνθρωπος κι ευτυχώς βλέπουμε να γίνεται ραγδαία αυτό σε πλανητική κλίμακα, μαθαίνει να απεγκλωβίζεται από τους –ισμούς, απ’ αυτά τα στεγανά, από την ποδοσφαιροποίηση, την κοπαδοποίηση και μαθαίνει να λειτουργεί και να ξεχωρίζει τα πράγματα με βάση ποιότητες.

Αν θυμόσαστε, σε κάποια περασμένη ομιλία, είχαμε θίξει, το τι ακριβώς σημαίνει προσφορά, τι ακριβώς σημαίνει υπηρεσία για το καλό και είχαμε πει ότι ο νούμερο ένα κανόνας είναι, υπηρεσία σημαίνει τη δημιουργία καλών συνθηκών αφύπνισης για όλους τους ανθρώπους.

Εάν λοιπόν κινηθεί και μ’ αυτό το κριτήριο κινείται ο νέος πνευματικός άνθρωπος, τότε αμέσως έχει μπροστά του, ορατά τα κριτήρια εκείνα, με βάση τα οποία διαχωρίζει την ήρα απ’ το στάρι, τα πρόβατα απ’ τα ερίφια, ξέρει ο νέος πνευματικός άνθρωπος ότι οτιδήποτε πολεμάει τη γνώση και τη μόρφωση, δεν μας ενδιαφέρει από ποιόν, και οτιδήποτε καλλιεργεί την άγνοια ανήκει στο στρατόπεδο του σκότους, στο αρνητικό στρατόπεδο.

Ξέρει ότι ο οποιοσδήποτε καλλιεργεί τον ανθρώπινο πόνο, επειδή ο πόνος συσκοτίζει τη συνείδηση και είναι κακή συνθήκη για την αφύπνιση, ξέρει ότι χωρίς δικαιολογία, θέλω να πονούν οι άνθρωποι, ώστε μετά να γίνει, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, εκείνος που καλλιεργεί τον πόνο δουλεύει για την αντεξέλιξη, εκείνος που καλλιεργεί την ανασφάλεια, την πείνα και τη φτώχια λειτουργεί για την αντεξέλιξη, εκείνος που καλλιεργεί τον πόλεμο, την αρρώστια και καταπολεμά την υγεία, αυτός που καλλιεργεί τους περιορισμούς, τη δέσμευση και πολεμάει την ελευθερία λειτουργεί για το σκότος.

Αμέσως λοιπόν, απεγκλωβίζεται ο πνευματικός άνθρωπος από –ισμούς κι από στεγανά και από στρατόπεδα και μαθαίνει να ξεχωρίζει ποιος είναι με ποιόν και ξέρει πλέον ότι η δράση του και σε εσωτερικό επίπεδο και σε κοινωνικό επίπεδο είναι ακριβώς στην απελευθέρωση και στην καλλιέργεια αυτών των συγκεκριμένων καλών συνθηκών αφύπνισης για όλη την ανθρωπότητα.

Από κει και πέρα δεν υπάρχουν δικαιολογίες και για τον πνευματικό άνθρωπο δεν ισχύει το γνωστό μας «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», αντίθετα ισχύει ότι τα μέσα είναι εκείνα τα οποία προσδιορίζουν το σκοπό και προσδιορίζουν το τέλος.

Δεν υπάρχει λοιπόν παρέκκλιση για τον πνευματικό άνθρωπο γιατί γνωρίζει ποιες ακριβώς είναι οι ποιότητες, οι οποίες πρέπει να κυριαρχήσουν στη ζωή του και σ’ ολόκληρη την κοινωνία γύρω του και πλέον δεν λειτουργεί με βάση πρόσωπα, ιδεολογίες και κοινωνικούς σχηματισμούς, αλλά καθαρά με βάση αξίες και ποιότητες.

Στα πλαίσια ακριβώς αυτής της αντίληψης αναπτύσσεται για το νέο πνευματικό άνθρωπο αυτή η καινούργια νοοτροπία, την οποία ονομάσαμε κοινωνική δράση, δεν έχει σημασία το όνομα, σημασία έχει τι εμπεριέχει.

Πολλές λεπτομέρειες για το τι είναι η πνευματική δράση μπορείτε και να δείτε στοsite που σας έλεγα στο newearthnetwork, που έχει ο φίλος μας ο Δημήτρης απ’ τη Θεσ-νίκη, εκεί υπάρχουν δημοσιευμένα κείμενα για την ενεργό δράση, εγώ μπορώ να σας πω με δυο λόγια, ότι η πνευματική δράση, δηλαδή η στάση του νέου πνευματικού ανθρώπου περιλαμβάνει δυο τομείς, ο ένας είναι η λεγόμενηεσωτερική πνευματική δράση κι ο άλλος είναι η λεγόμενη κοινωνική πνευματική δράση.

Η εσωτερική πνευματική δράση είναι όλες εκείνες οι κινήσεις και οι ενέργειες που κάνει ένας πνευματικός άνθρωπος, σε σχέση με τον εαυτό του και σε σχέση με την άσκησή του, την καθημερινή του άσκηση, προκειμένου όχι μόνο να ανεβάσει πνευματικά τον ίδιο τον εαυτό του, αλλά για να καλλιεργήσει εκείνη τη νέα πνευματική σκεπτομορφή, σ’ ένα πιο λεπτοφυές επίπεδο δηλαδή, απελευθέρωσης και εξέλιξης της ανθρωπότητας.

Παράδειγμα, στα πλαίσια της πνευματικής εσωτερικής δράσης είναι ο οραματισμός για την Ελλάδα και τον ελληνισμό, που κάνουμε τώρα, γιατί δεν είναι μια κοινωνική δράση αυτή, είναι μια εσωτερική πνευματική δράση, ο σκοπός μας είναι να εκπέμψουμε στα εσωτερικά ενεργειακά πεδία.

Δεύτερο παράδειγμα είναι ο παγκόσμιος οραματισμός που γίνεται κάθε Κυριακή για την πνευματικοποίηση του χρήματος, ανάλογες δράσεις υπάρχουν σ΄ όλο τον κόσμο μέσω ομαδικής προσευχής, που γίνεται για την ειρήνη, για την οικολογία, πάνω ακριβώς στις καινούργιες πνευματικές αξίες που προανέφερα.

Όπου συμμετέχει ο νέος πνευματικός άνθρωπος, είτε μόνος του, είτε ομαδικά, προκειμένου να καλλιεργήσει αυτές τις νέες πνευματικές ενέργειες πλέον, σαν μια καινούργια σκεπτομορφή, σαν μια σκεπτομορφή για τη θεραπεία και την πνευματικοποίηση της ανθρωπότητας και του πλανήτη, αναφερόμαστε στην εσωτερική πνευματική δράση κι είναι ένα πολύ δυνατό κομμάτι στο οποίο μόλις τα τελευταία χρόνια έχει μπει γερά η ανθρωπότητα και βλέπουμε σ’ όλο τον κόσμο να φτιάχνονται ομάδες, οι οποίες να δικτυώνονται μεταξύ τους και μέσα απ’ αυτή τη δικτύωση να συμβάλλουν σ’ αυτή τη δημιουργία της κρίσιμης μάζας και της σκεπτομορφής που θα μεταμορφώσει τα πράγματα.

Το δεύτερο σκέλος η κοινωνική πνευματική δράση είναι καινοφανές ουσιαστικά για τον παγκόσμιο νέο πνευματικό άνθρωπο και λέω καινοφανές γιατί μέχρι πριν από λίγα χρόνια αυτό το κομμάτι ήτανε χαρισμένο στις δυνάμεις του σκότους, στις αρνητικές δυνάμεις, στο πνευματικό στρατόπεδο μέχρι πριν λίγα χρόνια δυστυχώς κυριαρχούσε η νοοτροπία ότι οποιαδήποτε ενασχόληση με τα κοινωνικά ή με την πολιτική ήταν κακή, λέγανε ου μπλέξεις θα αλλοτριωθείς θεωρούσαν ότι ήταν κάτι που καθυστερούσε την πνευματική εξέλιξη.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα δυστυχώς να παραδοθεί η εξουσία, όσον αφορά στα κοινωνικά δρώμενα στις αντίπαλες δυνάμεις.

Όμως μέσα από –τώρα αυτό είναι μια παραφιλολογία, όποιος θέλει το δέχεται- κάποιες διεργασίες που έγιναν στα ανώτερα πεδία, μεταξύ των διαφόρων πνευματικών υπάρξεων, από διάφορες παραδόσεις, οι οποίες έχουν την ευθύνη για την πνευματική καθοδήγηση της ανθρωπότητας, αυτή η στάση αναθεωρήθηκε και όχι μόνο αναθεωρήθηκε, αλλά μπήκε μπροστά τα τελευταία δεκαπέντε τουλάχιστον χρόνια, είκοσι, μπήκε μπροστά και μια κάθοδος ψυχών στην ανθρωπότητα, μια εξωτερίκευση δηλαδή ψυχών από τα εσωτερικά πεδία, οι οποίες θα έχουν ιδιαίτερο ταλέντο όσον αφορά στην υπηρεσία στον τομέα της κοινωνικής παρέμβασης, αλλά επιπλέον άρχισε και μια μεγάλη διάχυση ενεργειών απ’ το Μάιο του 2010, με ακριβώς αυτό αντικείμενο, μια κρούση δηλαδή πάνω σ’ όλους τους πνευματικούς ανθρώπους, που έλεγε, παιδιά δεν γίνεται να έχουμε παραδώσει το κομμάτι της εξουσίας στις αρνητικές δυνάμεις, μπείτε μέσα στο κοινωνικό πεδίο και πάρτε σιγά-σιγά τα πράγματα στα χέρια σας.

Αυτό μπορεί να ξεκίνησε και διεθνώς μέσα απ’ τα διάφορα οικολογικά κινήματα, γιατί η ενέργεια βρίσκει το πιο πρόσφορο έδαφος για να εισχωρήσει πάντα στην αρχή. Ξεκίνησε απ’ τα διάφορα οικολογικά κινήματα, συνεχίστηκε με τα διάφορα αντινεοταξικά του στυλ OccupyWallStreet, τις συναντήσεις που γίνονταν έξω από τους G8, G 20 κλπ, και τώρα πλέον έχει αρχίσει αυτή η δικτύωση και διευρύνεται κι έχει περάσει μέσα στη δημιουργία, τα έχουμε ξαναπεί αυτά, σε δημιουργία θεσμών λαϊκής συμμετοχής και σε πάρα πολλά άλλα, που αφορούν πλέον την καθημερινότητα, την καθημερινή δράση.

Αυτό το κομμάτι της εξωτερικής, ή αν θέλετε κοινωνικής πνευματικής δράσης, είναι ακριβώς το κομμάτι της ενεργοποίησης του νέου πνευματικού ανθρώπου, μέσα στα κοινωνικώς δρώμενα, στα καθημερινά δηλαδή, με στόχο τη δημιουργία καλύτερων συνθηκών αφύπνισης για όλους τους ανθρώπους και ανέφερα πριν ποιες είναι αυτές οι καλές συνθήκες αφύπνισης, η ελευθερία, η μόρφωση, η υγεία, η ειρήνη, η αφθονία και το αίσθημα της ασφάλειας για όλους κι οι σωστές ανθρώπινες σχέσεις, χωρίς καταπίεση.

Αυτά είναι οι στόχοι στο κοινωνικό πεδίο, που θα δημιουργήσουν τις καλύτερες συνθήκες αφύπνισης για όλα τα όντα.

Ένα τρίτο στοιχείο, το πρώτο ήταν για τους -ισμούς, που σας ανέφερα, το δεύτερο ήταν η πνευματική δράση, ένα τρίτο στοιχείο του νέου πνευματικού ανθρώπου, είναι ότι στη ζωή του μαθαίνει σιγά-σιγά να στηρίζεται στα πόδια του και ν’ αναπτύσσει αυτό που λέμε ανεξαρτησία και δημιουργικότητα, δηλαδή παύει να αφήνεται να χαθεί μέσα σε μια συλλογικότητα, αλλά αρχίζει να μαθαίνει να τιμά τη μοναδικότητά του, πάντα σε πλήρη αρμονία με τους υπόλοιπους συνανθρώπους του,, αλλά να τιμά και να υπερασπίζεται τη μοναδικότητά του, γιατί συνειδητοποιεί ότι μόνο έτσι μπορεί να προσφέρει στην εξέλιξη.

Όταν ο καθένας αυτά που έχει ως μοναδικά του ταλέντα και τη μοναδική του δημιουργικότητα, μαθαίνει να την αξιοποιεί κι έτσι αξιοποιώντας την να δημιουργεί ακόμα καλύτερες συνθήκες, όχι μόνο για τον εαυτό του, για την καθιέρωση δηλαδή του εαυτού του, αλλά και όλους τους γύρω του.

Έτσι λοιπόν μαθαίνουμε ότι στη θέση της ανθρωπόμαζας, η οποία συνέχεια επηρεάζεται από κατώτερους παράγοντες, όπως τα ΜΜΕ, η κοπαδοποίηση, το ένα, το άλλο, ο νέος πνευματικός άνθρωπος δικτυώνεται, είναι μια μαγική λέξη αυτή, μαθαίνει να δικτυώνεται ως αυτοδύναμη μονάδα, ισότιμα όμως και αλληλέγγυα με όλους τους υπόλοιπους, όχι με σχέσεις υπό, είτε υπαλληλικές, είτε άλλες, αλλά με σχέσεις αμοιβαιότητας και συνέργειας.

Είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό που σας αναφέρω και πολύ σημαντικό και για τον καθένα σας, ν’ αρχίσει να το καθιερώνει στη ζωή του.

Κυρίαρχη μονάδα, η οποία αναγνωρίζει τα ταλέντα της, τη δημιουργικότητά της και τι έχει να προσφέρει στον εαυτό της και τους γύρω, η οποία δικτυώνεται, ενώνεται μέσα από σχέσεις αλληλεγγύης, συνέργειας, ακεραιότητας και αμοιβαιότητας.

Πάμε τώρα σ’ ένα επόμενο στοιχείο, πάρα πολύ ουσιαστικό και αφορά στις νέες ανθρώπινες σχέσεις, το βλέπουμε κι αυτό σιγά-σιγά ν’ αρχίζει να καθιερώνεται ανάμεσά μας και θα είναι ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό του νέου πνευματικού ανθρώπου. Αυτό είναι ότι, πλέον είτε μιλάμε για φιλία, είτε μιλάμε για ερωτική συντροφική, συζυγική σχέση, είτε μιλάμε για ομάδα, πλέον καταλύεται και το βλέπουμε γιατί ο νέος πνευματικός άνθρωπος δεν ανέχεται πιa, δεν αντέχει την ισοπέδωση και καταλύεται κάθε έννοια εξουσίας και κυριαρχίας του ενός πάνω στον άλλον, οι νέες ανθρώπινες σχέσεις βασίζονται μόνο στην ελευθερία, την ισότητα και την αγάπη. Και βλέπουμε ότι θερίζουν τα διαζύγια κι αυτό έχει πολλές αναγνώσεις, μπορεί η μια να είναι ότι ο καθένας γίνεται πιο εγωιστής και μαθαίνει να μην ανέχεται τον άλλον, αλλά από την άλλη δείτε και τη δεύτερη ανάγνωση, ότι είχαμε συνηθίσει πρώτα, είτε μιλάμε για μια συνεργασία, είτε για μια φιλία, είτε για μια οικογένεια, είχαμε συνηθίσει να βασιζόμαστε κάθε τέτοια δομή-αυτά τα ξέρουν όσοι έχουν ασχοληθεί με συστημική ψυχοθεραπεία- δυστυχώς μέχρι πρότινος βασιζότανε στην κυριαρχία, δηλαδή οι άνθρωποι κουμπώνανε μεταξύ τους ο ένας με το ρόλο του θύτη κι ο άλλος με το ρόλο του θύματος.

Αυτό όσο οι άνθρωποι εξελίσσονται και όσο κάποιος πνευματικά εξελίσσεται, το διασπά, δεν το ανέχεται πλέον κι αυτή είναι η άλλη ανάγνωση που σας λέω, η οποία είναι η καλή ανάγνωση της υπόθεσης, όπου πλέον ο καθένας παίρνει την απόφαση και λέει εγώ δεν πρόκειται από δω και πέρα να μπω σε σχέση θυματοποίησης και ακόμα πιο ανώτερο ο καθένας να σταματά πλέον να μπαίνει και στη σχέση κι από πλευράς θύτη, να λέει εγώ, ως πνευματικός άνθρωπος πάλι δεν περνάω καλά με το να κάνω σχέση όπου οι άλλοι είναι δούλοι μου και τους έχω της καρπαζιάς, γιατί νιώθω πολύ πιο ολοκληρωμένος όταν έχω να κάνω με ανθρώπους οι οποίοι μ’ εμένα κουμπώνουν, επειδή μ’ εκτιμούν πραγματικά και επειδή ταιριάζω μαζί τους, είμαι ομοικραδασμικός.

Η μαγική λέξη για τις ανθρώπινες σχέσεις πλέον είναι η ομοικραδασμικότητα, γι αυτό σας μίλησα για ελευθερία, ισότητα κι αγάπη, ένα επίσης πολύ σημαντικό στοιχείο. Και ένα ακόμα, ο νέος πνευματικός άνθρωπος, και αρχίζετε και το βλέπετε ήδη, οπότε αυτό δεν είναι καν στοιχείο για συζήτηση, είναι κάτι ιδιωματικό, το οποίο το βλέπουν όλοι, είναι ότι έχουμε μπει σε μια περίοδο διεθνώς, όπου εκτός απ’ την πνευματική άσκηση που κάνει ο καθένας, ο νέος πνευματικός άνθρωπος βιώνει πλέον στο πετσί του ότι έχει αποκτήσει μια προσωπική πνευματική σύνδεση με ανώτερες πνευματικές υπάρξεις οι οποίες τον καθοδηγούν πλέον φανερά στη ζωή του.

Παλιά όταν το λέγαμε τσάνελλινγκ ορισμένοι, θεωρώντας ότι μ’ αυτό τον τρόπο επικοινωνούν με κάποιες ανώτερες υπάρξεις, τώρα πλέον έχει ενεργοποιηθεί για τον καθένα, υπάρχει εδώ, είναι διαθέσιμο κι όλοι το βιώνουν, σ’ ολόκληρο τον κόσμο,έχει ενεργοποιηθεί για τον καθένα η ανώτερη πνευματική του καθοδήγηση και αυτές οι πνευματικές υπάρξεις, είτε μιλάμε για τον ίδιο τον ανώτερο εαυτό μας, είτε μιλάμε για άλλες πνευματικές υπάρξεις, οι οποίες βρίσκονται εδώ και μας καθοδηγούν, είναι πάντα παρούσες και όσοι αρχίζουν σιγά-σιγά και δοκιμάζουν και ανοίγονται να δεχτούν αυτή την πνευματική καθοδήγηση, βλέπουν ότι είναι πάντα διαθέσιμη και ότι επηρεάζει καταλυτικά τη ζωή τους επί τα βελτίω.

Τέλος, μια μεγάλη επανάσταση γίνεται σε παγκόσμιο επίπεδο, στην οποία συμμετέχει και την σπρώχνει, την ωθεί ο νέος πνευματικός άνθρωπος, είναι αυτή η ευρεία διάδοση της λεγόμενης ενεργειακής ή πληροφορικής θεραπευτικής, δηλαδή όλες αυτές οι νέες θεραπευτικές μέθοδοι, οι οποίες πλέον είναι καθαρά ολιστικές και βασίζονται στη νοοτροπία, ότι η έννοια της υγείας και η έννοια της αρρώστιας πηγάζει καθαρά από εκείνο το αφηρημένο πεδίο της πληροφορίας, είτε το ονομάζουμε μορφογεννητικό πεδίο, είτε το ονομάζουμε αιθερικό πεδίο, είτε ζωτικό, είτε όπως θέλει ο καθένας να το πει, άρα μιλάμε για θεραπείες οι οποίες επεμβαίνουν τροποποιώντας την πληροφορία, εκεί στην πηγή της, σ’ αυτό το λεπτοφυές πεδίο με θεαματικά αποτελέσματα πλέον στο φυσικό μας σώμα.

Εδώ γίνεται μια πραγματική επανάσταση, καθώς αυτή η ενεργειακή πληροφορική σαρώνει την υφήλιο και πλέον ακόμα και παραδοσιακοί γιατροί, οι οποίοι ήταν επιφυλακτικοί μέχρι πρότινος απέναντι σε τέτοιου είδους μεθόδους, συνέχεια αναγνωρίζουν τη χρησιμότητά τους κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, όχι μόνο για το αποτέλεσμά τους, ότι πλέον αρχίζει και καταπολεμάται η πολυφαρμακία κι όλο αυτό το κύκλωμα των φαρμακοβιομηχανιών και της κλασικής ιατρικής, αλλά είναι πάρα πολύ σημαντικό, διότι ένας άνθρωπος, ο οποίος θεραπεύεται με μια τέτοια μέθοδο, αρχίζει και πλέον γίνεται οικείος και προσεγγίζει το κομμάτι της πνευματικότητας, με το οποίο μπορεί μέχρι πρότινος να ήτανε ξένος.

Αυτό είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό κομμάτι και έτσι ολοκληρώνουμε σφαιρικά μια αναφορά σ’ αυτές τις ιδιότητες τις οποίες βλέπουμε να χαρακτηρίζουν το νέο πνευματικό άνθρωπο.

Αυτές τις ιδιότητες τις βλέπουμε να έρχονται και να ανθίζουν και στην Ελλάδα και μάλιστα μαζικά.

Βλέπουμε ανθρώπους γνωστούς μας, που μέχρι πρότινος, αν πετάγαμε μια κουβέντα, κάποια πνευματική ορολογία, οτιδήποτε, θα μας κοίταγαν σαν να ήμασταν εξωτικά πτηνά, οι οποίοι τώρα πρώτοι και καλύτεροι βλέπουμε ότι διαβάζουν, ασχολούνται, ασκούνται, συζητούν, βλέπουμε ότι υπάρχει μια τεράστια διάδοση της πνευματικότητας στην Ελλάδα, βλέπουμε ότι αυτή η πνευματικότητα και στα ελληνικά δεδομένα, αρχίζει και φέρνει σταδιακά μια μεταμόρφωση των πολιτών.

Βέβαια, όπως προανέφερα, υπάρχει ακόμα και συνάνθρωποί μας στην Ελλάδα και στον ελληνισμό γενικότερα, οι οποίοι βρίσκονται ακόμα χαμηλά, στο σκοτάδι, δεν πειράζει, κοντεύουμε όμως στην κρίσιμη μάζα, η οποία αλλαγή απ’ την κρίσιμη μάζα θα εκφραστεί σύντομα και σε κοινωνικό επίπεδο.

Για τα ελληνικά πράγματα η επόμενη επταετία θα είναι πάρα πολύ σημαντική, πολύ καθοριστική, εκεί είμαι σίγουρος ότι με την μεγάλη διάδοση που βλέπω να γίνεται στα πνευματικά δρώμενα, είμαι σίγουρος ότι θα έχουμε πολύ ευχάριστες εκπλήξεις, πάρα πολύ ευχάριστες εκπλήξεις, οι οποίες θα συμβάλλουν και διεθνώς, γιατί όπως είπα, και στα διεθνή δρώμενα το δίκτυο του φωτός έχει πλέον δομηθεί για τα καλά και μπορούμε ν’ αρχίσουμε να μιλάμε ότι αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση, είμαστε στις παρυφές, στα πρόθυρα της έναρξης της αντίστροφης μέτρησης.

Επειδή οι εξελίξεις είναι διαρκείς μπορεί μέχρι το Δεκέμβριο να έχουν γίνει πάλι πολλά κι ευχάριστα.  

 

Οκτωβρίου 17, 2013 Aside Γράψτε ένα σχόλιο

ΙΟΥΛΙΟΥ 1, 2013

ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

Θα ξεκινήσουμε όπως πάντα, με την ομιλία και αν θυμάστε από την προηγούμενη φορά είχαμε ανακοινώσει ότι, σύμφωνα με τις πνευματικές υπαγορεύσεις που παίρνουμε, όχι μόνο εμείς αλλά κι από άλλες εστίες, ανά τον κόσμο, με τις οποίες συνδεόμαστε, είχαμε την εκτίμηση, ότι στο διάστημα αυτό από το Μάρτιο που μας πέρασε, μέχρι και τα μέσα Ιουλίου τουλάχιστον, ότι θα έχουμε κάποιες επιπλέον εντάσεις.
Είδατε πράγματι, γίναμε μάρτυρες σ’ αυτό το διάστημα των γεγονότων στη Βοστόνη, κατόπιν στο Λονδίνο, τις εντάσεις και τα επεισόδια στη Σουηδία και στη Γαλλία, αλλά κι εδώ στην περιοχή, στα δικά μας και πώς εντείνεται η αντιπαράθεση στο μέτωπο της Συρίας, πώς ξεκίνησε στην Τουρκία όλη αυτή η ένταση, η οποία συνεχίζεται αμείωτα, αλλά και τώρα στα δικά μας, με την ΕΡΤ επίσης, πώς τα πράγματα οδηγούν σε μια επιπλέον ένταση και μια επιπλέον σύγκρουση.
Κανείς δεν ξέρει πού μπορεί να οδηγήσουν όλα αυτά, για τον απλούστατο λόγο, ότι όταν μιλάμε για υπαγορεύσεις, μιλάμε για τάσεις και το έχουμε ξεκαθαρίσει πολλές φορές, οι οποίες διαμορφώνονται και των οποίων η εξέλιξη εξαρτάται πρωτίστως από την συνολική ψυχόσφαιρα, εκείνων των πληθυσμών που τους αφορούν.
Έτσι, τόσο στα διεθνή ζητήματα, όσο και σ’ αυτά που μας αφορούν εμάς στενότερα εδώ στον ελλαδικό χώρο και σε όσα διαλαμβάνονται πέριξ της Ελλάδας, στη μέση Ανατολή, στην Τουρκία κλπ, πάλι παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η ψυχική ατμόσφαιρα, η ψυχική στάση, την οποία τηρεί κατ’ εξοχήν ο πληθυσμός.
Έτσι λοιπόν, είναι ένας απρόβλεπτος παράγοντας, αλλά απ’ την άλλη καθοριστικός και γι αυτό το λόγο επιμένουμε ακριβώς απέναντι στη διανοητική και τη συναισθηματική στάση, που θα πρέπει να κρατάμε όλοι απέναντι σ’ όλες αυτές τις εξελίξεις.
Έτσι λοιπόν, ευτυχώς, μέχρι τώρα τα πράγματα δεν έχουνε οδηγηθεί σε κάποιο πολύ επικίνδυνο, ή ακραίο σημείο κι αυτό οφείλεται σε μια ευεργετική επίδραση κάποιων ανώτερων δυνάμεων, οι οποίες αυτή την περίοδο ενεργοποιούνται σε αντιπαράθεση, στον αντίποδα των όσων επιχειρούν κάποιοι άλλοι σκοτεινοί κύκλοι, τόσο πλανητικά, όσο και στο επίπεδο της Ελλάδας.
Ας πούμε, για να είμαστε πιο ξεκάθαροι, αναφέρθηκα πριν στα διεθνή, στα γεγονότα της Βοστόνης, στον αποκεφαλισμό που έγινε στο Λονδίνο, στα επεισόδια της Σουηδίας, της Γαλλίας κλπ.
Είναι φως-φανάρι ότι τέτοιου είδους περιστατικά είναι σ’ ένα βαθμό υποκινούμενα, για να μην πω οργανωμένα, ακριβώς για να χρησιμεύσουν ως αφορμή για μεγαλύτερες επεμβάσεις και ισχυρότερο έλεγχο, μέσα από συγκεκριμένα κυβερνητικά μέτρα των πληθυσμών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι, όταν θες να περάσεις κάτι, ο πιο έξυπνος τρόπος είναι να δημιουργήσεις εσύ ο ίδιος το πρόβλημα, ώστε να έχεις μετά έτοιμη τη λύση του.
Έτσι λοιπόν, όταν μιλάω για μεθοδεύσεις, μιλάω ουσιαστικά για το Μεγάλο Αδερφό, ότι υπάρχει μια γραμμή, από κείνους τους σκοτεινούς κύκλους, που κινούν τη διαδικασία ελέγχου του πλανήτη, μέσα από τέτοιου είδους εντάσεις, με αφορμή την τρομοκρατία, αλλά και μέσα από περιφερειακές επιμέρους πολεμικές συρράξεις, να μπορέσουν να τρομοκρατήσουν τους πληθυσμούς και να περάσουν τέτοιου είδους μέτρα, ώστε ο έλεγχος να γίνεται, όσο πιο ασφυκτικός μπορούν.
Απ’ την άλλη μεριά, στον αντίποδα, έχουμε κάποιες υπαρκτές και πολύ ισχυρές θετικές, φωτεινές πνευματικές δυνάμεις, οι οποίες αυτή την περίοδο ενεργοποιούνται με ένταση, ποντάροντας ακριβώς σ’ αυτό το συνειδησιακό παράγοντα, ο οποίος καθορίζει και μπορεί εν τέλει ν’ ανατρέπει τα πάντα.
Αυτή ακριβώς είναι η έννοια της μεγάλης διάχυσης πνευματικών ενεργειών, αυτής της «εγώ ειμί παρουσίας», που αναφέρεται και στον τίτλο για τη σημερινή ομιλία και η οποία, όπως έχουμε εξηγήσει και παλιότερα, διεισδύει με μεγάλη ένταση και μαζικά μέσα στο γήινο περιβάλλον, μέσα στο γήινο καρμικό κόσμο, μέσα σ’ ένα χρονικό παράθυρο, το οποίο άνοιξε περίπου από τα τέλη Μαρτίου, δηλαδή από τον προηγούμενο οραματισμό για την Ελλάδα και η έντασή του θα συνεχιστεί αμείωτη, μέχρι και τον Ιούλιο, χωρίς να σημαίνει ότι μετά εξατμίζεται, εξαφανίζεται, αλλά μιλάω για το κύριο κύμα, του οποίου όμως τα αποτελέσματα θα έχουμε να τα δούμε μέσα σ’ όλα τα επόμενα χρόνια.
Έχουμε ξαναπεί και παλιότερα, αλλά σας το θυμίζω, γιατί καλώς ή κακώς, η ιστορική πορεία των γεγονότων, δε βαδίζει ανάλογα με τις αγωνίες που έχει ο καθένας προσωπικά, οι χρόνοι δηλαδή και η εξέλιξη μετράει διαφορετικά. Μπορεί εμείς ν’ αγωνιούμε και να λέμε να γίνει κάτι εδώ και τώρα, αλλά αυτό το εδώ και τώρα υπό κοσμικούς όρους, μπορεί να σημαίνει κάποια αρκετά χρόνια.
Έχουμε ξαναπεί, για να ξέρουμε τι μας γίνεται, ότι ευτυχώς οι περισσότεροι από μας εδώ, θα προφτάσουμε να δούμε τις αλλαγές, ωστόσο δεν είναι ότι όλες θα γίνουν εφέτος. Η προσπάθεια και το σχέδιο των ανώτερων πνευματικών δυνάμεων προβλέπουν έναν ορίζοντα δεκαπενταετίας, για να εδραιωθεί, κατά κάποιον τρόπο το σχέδιο των φωτεινών δυνάμεων, με οριστική επικράτησή τους την τριακονταετία.
Όταν λέμε για διάχυση πνευματικών ενεργειών, της «εγώ ειμί παρουσίας», η οποία θα έρθει με πολύ μεγάλη ένταση, μέχρι το τέλος του παρόντος Ιουλίου, μιλάμε για πνευματικές ενέργειες των οποίων η κρούση θα μεταστρέψει συνειδήσεις, μέσα στα επόμενα χρόνια και θα οργανώσει τα πράγματα σε πλανητικό επίπεδο, σ’ ένα τελείως διαφορετικό πλαίσιο.
Προσέξτε, έχουμε ήδη ένα δείγμα, το οποίο θα δείτε ότι πολλοί από σας το έχετε ήδη βιώσει, γιατί δεν αφορά μόνο στα ελληνικά πράγματα, έχουμε ανάδραση κι από το εξωτερικό που συντελούνται πολύ μεγάλες αλλαγές, σε συνειδησιακό επίπεδο.
Το πρώτο είναι ότι, με αυτή την κρούση της «εγώ ειμί παρουσίας», το νούμερο ένα χαρακτηριστικό των ευαίσθητων πνευματικά ανθρώπων είναι οι πολύ μεγάλες μεταπτώσεις. Δηλαδή είναι τέτοιο το σκαμπανέβασμα που γίνεται, καθώς ο φορέας της προσωπικότητας δέχεται αυτές τις ενέργειες, ώστε όλοι οι άνθρωποι αναφέρουν ότι τη μια μέρα βρίσκονται στον παράδεισο και την άλλη στην κόλαση και πάει λέγοντας. Αυτό συμβαίνει γιατί ουσιαστικά έχει ενεργοποιήσει μια πολύ ταχεία, άμεση διαδικασία κάθαρσης και μετουσίωσης της προσωπικότητας του κόσμου. Γίνονται πολύ μεγάλες συνειδητοποιήσεις, ο κόσμος έρχεται σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα με τις εκκρεμότητές του και τα προσωπικά του αδιέξοδα, διάφορα καρμικά χρωστούμενα, προκειμένου να καούν γρήγορα, εμφανίζονται με ένταση και ταχύτητα στη ζωή μας και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα όλη αυτή τη μεγάλη ταλάντωση, αυτή τη μεγάλη δόνηση απ’ το ένα άκρο στο άλλο. Αυτό είναι κάτι που το δέχεται ο κάθε άνθρωπος και είναι πολλοί που το έχουν δεχτεί το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς, αναφέρεται σαν εμπειρία, αυτό είναι κάτι το οποίο όμως, μέσα σε ορίζοντα μηνών, ή ενός δυο ετών το πολύ, είναι κάτι που θα ισορροπήσει πλέον και θα βγει η καινούργια ποιότητα του κάθε ανθρώπου, ανάλογα με τη θέση του στο Θείο Σχέδιο και το ρόλο που έχει να παίξει.
Το δεύτερο χαρακτηριστικό, το οποίο γίνεται πιο φανερό στην Ελλάδα, επειδή περνάμε κι αυτή την κρίση κι έχουμε πολλούς λόγους να είμαστε στενοχωρημένοι, ζορισμένοι, ψυχοπλακωμένοι, είναι ότι παρόλα αυτά όλοι αναφέρουν, η μεγάλη πλειοψηφία τουλάχιστον, ότι παρά το μεγάλο ζόρι, τη στενοχώρια, το φόβο, που σε όλους υπάρχει, ότι μέσα τους νιώθουν καλά και μάλιστα πολλοί λένε ότι παρόλο που δεν έχω κανένα λόγο να νιώθω καλά, γιατί οικονομικά πηγαίνω κατά διαόλου, ζορίζομαι πάρα πολύ, στην οικογένεια αντιμετωπίζουμε προβλήματα, το ένα, το άλλο, εγώ σαν χαζοχαρούμενο, νιώθω μέσα μου μια ψυχική ανάταση, μια ψυχική ευφορία και δεν μπορώ να το ερμηνεύσω, αλλά μ’ αρέσει, γιατί είναι κάτι που με κρατάει, μέσα σ’ αυτή την κρίση με κρατάει στη ζωή, είμαι σε ζωντάνια. Και αυτό είναι χαρακτηριστικό, γιατί η ψυχή παρόλα τα εξωτερικά προβλήματα, που αντιμετωπίζουμε όλοι, η ψυχή αναγνωρίζει και χαιρετίζει αυτή την κρούση και η ψυχή γνωρίζει αυτό που έχουμε πει πολλές φορές ότι πολλές φορές τα δυσάρεστα γεγονότα της ζωής, σαν κι αυτά που βιώνουμε σήμερα στη χώρα μας, οι πνευματικές παραδόσεις λένε ότι είναι μεν διαβρωτικά για την εξωτερική μας ζωή, για την προσωπικότητά μας, αλλά όλα αυτά είναι ευεργετικά για την ψυχή μας, γιατί εκεί είναι το ακόνι, εκεί είναι η κρισάρα, το κόσκινο, που καθαρίζει πλέον τα αρνητικά στοιχεία της προσωπικότητας, όταν αυτή έχει να λειτουργήσει μέσα σε δύσκολες συνθήκες.
Όταν λοιπόν ξέρεις ότι από τη μια καλείσαι να επιβιώσεις, μέσα σε συνθήκες κρίσης, αλλά από την άλλη η ψυχή σου έρχεται σ’ επαφή με τον ανώτερο δρόμο της, με τον πνευματικό της προορισμό και γνωρίζεις ότι άρα αυτό είναι μια δυσκολία, την οποία, ούτως ή άλλως θα καταφέρεις να την περάσεις και θα βγεις κάποια στιγμή πιο δυνατός απ’ αυτήν, τότε πραγματικά μέσα μπορεί να νιώθεις μια ευφορία και μια αισιοδοξία, η οποία ακόμα κι αν πρακτικά δεν μπορεί να στηριχτεί σε κάποιες αντικειμενικές συνθήκες και να έχεις να επιχειρηματολογήσεις, γιατί έρχεται ο άλλος και σου λέει, βλέπεις να πηγαίνει τίποτα καλά, αφού το έλλειμμα αυτό, ο προϋπολογισμός εκείνο, οι μισθοί ετούτο, τι βλέπεις;
Όμως βλέπεις, γιατί τα πράγματα ποτέ δεν εξελίσσονται γραμμικά κι αυτό είναι και μια ιστορική παραδοχή, είναι ιστορικά αποδεδειγμένο, ότι τα πράγματα δεν βαδίζουν έτσι όπως φαίνονται κοντόφθαλμα, όταν τα κοιτάζει κανείς εγκλωβισμένος, μέσα σ’ ένα συγκεκριμένο πλαίσιο.
Πάρα πολλές φορές, οι εξελίξεις υπερβαίνουν αυτούς τους στενούς προγραμματισμούς και οδηγούν τα πράγματα σε εντελώς διαφορετικές κατευθύνσεις. Έχουμε δυο-τρεις, πέντε υπαγορεύσεις κι αυτό είναι το πιο σημαντικό απ’ όλα, που πρέπει να κρατήσουμε, σχετικά με το προς τα πού μπορεί ν’ αναπτυχθεί ολόκληρη αυτή η φωτεινή εισροή ενεργειών που συμβαίνει αυτή την περίοδο στον πλανήτη μας και αυτές οι υπαγορεύσεις που έχουμε, λένε ότι πρόκειται να κατευθυνθεί και να γεννήσει ορισμένες απλές πανανθρώπινες παραδοχές, οι οποίες ωστόσο για έναν λόγο καθαρά συσκότισης, από τις αντίπαλες αρνητικές δυνάμεις, ενώ πρόκειται για παραδοχές, οι οποίες είναι ηλίου φαεινότερες, ωστόσο η συνείδηση των ανθρώπων είχε δυσκολευτεί πάρα πολύ να τις αναγνωρίσει και να τις υποστηρίξει σθεναρά.
Να σας πω ένα παράδειγμα, το ρόλο της πολιτικής, που η έννοια της πολιτικής και της ενασχόλησης με τα κοινά για τους περισσότερους πνευματικούς ανθρώπους, μέχρι τώρα στον πλανήτη, παρέπεμπαν σε κάτι αρνητικό, γιατί η τεράστια πλειοψηφία των πνευματικών ανθρώπων λέγανε ότι η ενασχόληση με τα κοινά είναι μεγάλο κακό, θα χάσεις την ψυχή σου, θα χάσεις την ψυχική σου ηρεμία, διότι τα κοινά και η πολιτική είναι για τα λαμόγια, για αυτούς που ενδιαφέρονται να μασήσουνε, γι αυτούς που θέλουν ν’ ασκούν εξουσία και άρα ήταν ένας τομέας, τον οποίο οι πνευματικοί άνθρωποι τον είχαν χαρίσει αποκλειστικά στις αρνητικές δυνάμεις. Έλεγε ο καθένας, εμένα μην με μπλέκετε μ’ αυτά είναι ότι χειρότερο υπάρχει, άρα πραγματικά τα λαμόγια έμπλεκαν μ’ αυτά, γιατί κανένας άλλος σωστός άνθρωπος δεν ήθελε ν’ ασχοληθεί.
Τι αναδύεται όμως, πίσω απ’ όλα αυτά;
Όταν λέω για κοινές παραδοχές, οι οποίες, ενώ είναι ηλίου φαεινότερες, ωστόσο είχαν παραγνωριστεί κι είχαν συσκοτιστεί μέχρι τώρα. Η ίδια η έννοια της πολιτικής δεν έχει καμία σχέση, ούτε με την άσκηση εξουσίας, ούτε με το οικονομικό βόλεμα και τη λαμογιά, ούτε με το καπέλωμα και τον έλεγχο των υπόλοιπων ανθρώπων. Η άσκηση της πολιτικής είναι η νούμερο ένα μορφή υπηρεσίας, αν θέλουμε να το δούμε σαν ορισμό, απέναντι στους συνανθρώπους μας και σε όλα τα όντα, διότι ο ορισμός της πολιτικής σημαίνει, δραστηριοποίηση του καθενός, προκειμένου να εξασφαλίσει όσο το δυνατόν ευνοϊκότερες συνθήκες διαβίωσης και αφύπνισης, για τους υπόλοιπους συνανθρώπους του.
Εάν δεν είναι αυτό υπηρεσία, τότε τι είναι;
Ο αντικειμενικός σκοπός της πολιτικής είναι να εξασφαλίσει ουσιαστικά μόρφωση, ευημερία για όλους, ελευθερία, δημιουργικότητα, ειρήνη, ασφάλεια, πνευματική εξέλιξη, αυτό είναι το νόημα του ν’ ασχολείσαι με τα κοινά, δεν είναι πως θα βγεις εσύ και πώς θα πατήσεις τον άλλον κάτω και πώς θα φας τα λεφτά. Αυτή είναι μια απ’ τις παραδοχές, οι οποίες θα δούμε μέσα στα επόμενα χρόνια όντως ν’ αρχίσει να εδραιώνεται και να αναδεικνύεται σε παγκόσμιο επίπεδο.
Θ’ αναφέρω κι άλλη μια για παράδειγμα, πολλές φορές μπαίνουμε σ’ έναν παραλογισμό και πιστεύω ότι πάλι εσκεμμένα γίνεται και έχει εδραιωθεί από τις σκοτεινές δυνάμεις, για το αν θα πρέπει η κοινωνία να είναι αλληλέγγυα απέναντι στα ασθενέστερα μέλη της, ή όχι. Κι εδώ έχεις διάφορα στρατόπεδα που ξεκινάς από το μαρξιστικό, λενινιστικό, κομμουνιστικό στρατόπεδο, που λέει ότι, όχι μόνο αλληλέγγυα, αλλά ότι κατά κάποιο τρόπο μέχρι τώρα υποστήριζε μια ισοπέδωση, ότι όλοι θα πρέπει να είναι το ίδιο, μέχρι το ακραίο νεοφιλελεύθερο, που λέει για όσους δεν αντέχουνε στην κοινωνία υπάρχει ο Καιάδας. Για ποιο λόγο ασφάλιση, για ποιο λόγο περίθαλψη, άστο να πεθάνει στο δρόμο. Έτσι είναι ο νόμος της ζούγκλας, έτσι είναι ο νόμος της εξέλιξης, τα πιο γέρικα ζώα απ’ το κοπάδι αφήνονται στο δρόμο να τα φάνε οι ύαινες, γιατί να μην κάνουμε κι εμείς το ίδιο και με την ανθρώπινη κοινωνία;
Αν το εξετάσεις από πνευματική σκοπιά, πραγματικά, υπάρχει μια αναλλοίωτη, αναμφισβήτητη αξία- αξίωμα, η οποία δεν αφήνει κανένα περιθώριο για αμφισβήτηση, η οποία λέει ότι, κάθε μονάδα συνείδησης, όπως είναι ο καθένας από μας, δικαιούται απόλυτα να έχει όλες τις ευκαιρίες ν’ αναπτύξει τη μοναδικότητά του στο έπακρο, χωρίς να εμποδίζεται από κανένα, αλλά σε πλήρη αρμονία και αλληλεγγύη με το όλον, διότι αν η κάθε μονάδα αναπτύσσει τη μοναδικότητά της πάλι ανεξέλεγκτα και εις βάρος του συνόλου, γίνεται καρκίνωμα, άρα, πολύ απλά ο νόμος του μέτρου που δίδαξαν οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι, ο οποίος ακολουθείται κι απ’ όλες τις πνευματικές παραδόσεις, ουσιαστικά, γιατί μιλάνε για το δρόμο της μεσαίας στήλης, για το δρόμο της ευγενικής ατραπού, όλες αυτές αναφέρονται στο νόμο του μέτρου.
Πολύ απλά ο νόμος του μέτρου λέει, ότι και ευνοείς τη μονάδα να μπορέσει ν’ αναπτύξει ανεμπόδιστη τη δημιουργικότητά της, χωρίς να την ισοπεδώνεις, αλλά περιφρουρείς και το σύνολο, ώστε να μπορεί ν’ απολαμβάνει ένα σταθερό, ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης, σύμφωνα με το οποίο να μπορεί να εξελιχθεί και να προοδεύσει πνευματικά.
Αυτό σημαίνει να μην πονάει, να μην λειτουργεί κάτω από συνθήκες φτώχειας, πείνας, στέρησης, να μην απειλείται η ζωή της, να μη στερείται η ελευθερία της, να μην απειλείται η μόρφωσή της, να μην τελεί σε άγνοια.
Άρα, αναδύεται αμέσως μια πανανθρώπινη αξία που λέει ότι, πολύ απλά μια κοινωνία αυτό που πρέπει να κάνει είναι, να μπορεί να εξασφαλίσει ένα ελάχιστο επίπεδο ευνοϊκών συνθηκών και διαβίωσης για όλους, ακόμα και για τον πιο βλάκα, για τον πιο ηλίθιο, για τον πιο ανίκανο, γιατί είναι μέλος αυτής της κοινωνίας και από κει και πέρα ασφαλώς να υπάρχει ελευθερία, το ανοιχτό το τερέν της δημιουργικότητας, ο καθένας να μπορέσει να δημιουργήσει, κατά συνείδηση, να επιτύχει, αλλά με εξασφαλισμένο το υπόβαθρο από πίσω για όλους τους ανθρώπους, όχι πατώντας επί πτωμάτων.
Αυτό λοιπόν, είναι άλλη μια αξία, η οποία θα δούμε να παίζει μέσα στα επόμενα χρόνια. Και μια τρίτη πολύ βασική, η οποία προφανώς σχετίζεται με τις δυο προηγούμενες, η οποία είναι, σας έχω αναφέρει τι σημαίνει διαχείριση της προσοχής και πώς κατ’ επέκταση εκείνοι, οι οποίοι μας κλέβουν την προσοχή μας, μας δεσμεύουν την προσοχή μας, ασκούν εξουσία επάνω μας, γιατί εκείνος, ο οποίος πάντα σου κλέβει την προσοχή, διαχειρίζεται την ενέργειά σου.
Ένα πολύ απλό παράδειγμα είναι του ταχυδακτυλουργού, του μάγου, ή του γόητα, ο οποίος με διάφορους τρόπους καταφέρνει και σου εγκλωβίζει την προσοχή, ενώ από πίσω κάνει τα ταχυδακτυλουργικά του, εκεί βασίζεται ο αποπροσανατολισμός, αλλά και σε καθαρά ενεργειακό επίπεδο ο ιδιόρρυθμος άνθρωπος, ή κάποιος ο οποίος θα σε βάλει να συζητάς γι αυτόν, εκείνη τη στιγμή σου ρουφάει ενέργεια, άρα χειρίζεται την ενέργειά σου, άρα σ’ ένα βαθμό σε ελέγχει, άλλωστε εκεί στηρίζεται κι όλο το σύγχρονο το μάρκετινγκ και η τέχνη της διαφήμισης, πώς θα σου τραβήξει την προσοχή, έτσι ακριβώς ώστε να σε ελέγχει.
Απ’ αυτό το κεφαλαιώδες θέμα του ελέγχου της προσοχής, κρίνεται όλη η παγκόσμια διακυβέρνηση και κρίνεται όλος ο χειρισμός των μαζών.
Ανθρωπόμαζα σημαίνει ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων οι οποίοι μαθαίνουν υπνωτιστικά να εναποθέτουν την προσοχή τους και άρα την εμπιστοσύνη τους σε κάποιους άλλους για να χειρίζονται τα θέματά τους, αντί γι αυτούς, είναι πολύ απλό.
Ακριβώς εκεί πέρα οφείλεται και η έννοια του υπαλλήλου, δηλαδή το να είσαι κάτω από κάποιον άλλον, ετυμολογικά. Γιατί να έχω εγώ την ευθύνη στο κεφάλι μου, γιατί να έχω μπελάδες, αφού πολύ πιο εύκολα θα τη βγάλω με το να έχω κάποιον να μου λέει, εσύ θα παίρνεις αυτή τη βίδα και κάθε φορά που περνάει από μπροστά αυτό, θα κάνεις αυτή την κίνηση, έχω το κεφάλι μου ήσυχο, δεν είμαι υποχρεωμένος ν’ αναλάβω καμία ευθύνη του εαυτού μου κι επιπλέον τραβάω και μια διαδήλωση, όποτε είναι, ζητιανεύοντας, ρε αφεντικό δώσε κάτι παραπάνω, απέναντι στα κυκλώματα εξουσίας, σας παρακαλώ, ο ζήτουλας.
Καταλαβαίνετε πόσο οπισθοδρομική είναι αυτή η νοοτροπία, από πλευράς πνευματικής.
Γιατί στον πνευματικό δρόμο το νούμερο ένα χαρακτηριστικό είναι το να έχει κανείς παρουσία, το να έχει δηλαδή τη συνεχή εγρήγορση, ώστε να έχει ανά πάσα στιγμή τον έλεγχο της προσοχής του, άρα να έχει ανά πάσα στιγμή τον έλεγχο του πού εναποθέτει την ενέργειά του και κατ’ επέκταση την ύπαρξή του, σε ποιόν την εμπιστεύεται, σε ποιόν την εναποθέτει;
Ακόμα περισσότερο ο πνευματικός άνθρωπος δεν εναποθέτει σε κανέναν και άρα, αγωνίζεται, συμμετέχει σε μια κοινωνία, όπου ο καθένας είναι υπεύθυνος του εαυτού του και άρα για να είναι υπεύθυνος του εαυτού του, έχει λόγο και άποψη για όλα και τότε οδηγούμαστε σε καταστάσεις αμεσοδημοκρατικές, άρα ερχόμαστε πάλι στο γιατί η ελληνική παράδοση είναι το κόκκινο πανί και ο κύριος εχθρός αυτών των σκοτεινών δυνάμεων, οι οποίες κινούν την παγκοσμιοποίηση.
Ήδη, απ’ αυτά τα τρία παραδείγματα που σας είπα, βλέπετε πόσο συνδέεται η ελληνική παράδοση, γιατί είναι η έννοια του μέτρου και η συμμετοχή, το να έχεις την ευθύνη του εαυτού σου, ως ανθρώπινο ον, που κινούν την ελληνική παράδοση. Και γι αυτό ακριβώς στην αιχμή αυτής της παγκόσμιας αντιπαράθεσης η Ελλάδα επλήγη και πρώτη. Και γι αυτό μέσα απ’ αυτή τη διάχυση της «εγώ ειμί παρουσίας», από τον ελλαδικό χώρο μέσα στα επόμενα χρόνια θα διαμορφωθεί σιγά-σιγά και θα πρωτοστατήσει, όχι μόνο απ’ την Ελλάδα, αλλά κι από άλλες εστίες παγκόσμια, αυτή η ανάδυση των διαφορετικών ποιοτήτων, όπως τα παραδείγματα που σας προανέφερα, οι οποίες ποιότητες δεν παραμένουν σε θεωρητικό επίπεδο, γιατί και τα τρία που προανέφερα, έχουν άμεση αντανάκλαση στο κοινωνικό πεδίο, η ίδια η εξέλιξη ενός πνευματικού ανθρώπου, συνεπάγεται εν τέλει, τη συνειδητή ανάμειξή του στα κοινά, γιατί εύλογα εμφανίζεται η εσωτερική ανάγκη του για υπηρεσία. Δεν υπάρχει πνευματική κατάσταση στην οποία ν’ αδιαφορεί κάποιος για το τι συμβαίνει γύρω του, ειδάλλως, αν αδιαφορεί είναι κίβδηλη, δεν είναι πνευματική κατάσταση.
Απ’ όλες λοιπόν αυτές τις αλλαγές, που πρόκειται να γίνουν σε συνειδησιακό επίπεδο, ο κοινός παρονομαστής είναι ότι θα οδηγήσουν σε διαφορετικούς κοινωνικούς θεσμούς και μέσα απ’ αυτούς φιλοδοξεί και το σχέδιο των δυνάμεων του φωτός να εγκαθιδρύσει τελικά, αυτή τη μετουσίωση της ανθρωπότητας, κατορθώνοντας επιτέλους να υπερνικήσει την εγκαθίδρυση, που υπάρχει αυτή τη στιγμή των αρνητικών δυνάμεων.
Υπάρχουν πάρα πολλά τέτοια στοιχεία επιπλέον, όλα όμως συνδέονται με την έννοια της ανεξαρτησίας και της δημιουργικότητας και της ευθύνης και του οράματος, που έχει ένας πνευματικός άνθρωπος και που αυτά τα χαρακτηριστικά, αυτές τις ιδιότητες πλέον μπορεί και όχι μόνο ως ευθύνη, αλλά ως αυθόρμητη εσωτερική ανάγκη, να μπολιάσει μ’ αυτές τον περίγυρό του, για να μπορέσει να υπηρετήσει σωστά όλους τους συνανθρώπους του, αλλά και εν γένει όλα τα όντα.
Θα ήθελα να κλείσω λοιπόν, όλη αυτή την επισήμανση που κάναμε σήμερα, πάλι με μια έκκληση, απέναντι σε ότι μπορεί να βιώσουμε μέσα στο καλοκαίρι και σε ατομικό επίπεδο, ο καθένας χωριστά, αλλά και συνολικά ως κοινωνία, γιατί δεν ξέρουμε τι εξελίξεις μπορεί να έχουμε και στην Ελλάδα και στην κοντινή μας περιοχή, αλλά και διεθνώς.
Μην ξεχνάμε ποτέ αυτό που σας προανέφερα για τη διαχείριση της προσοχής, εμείς είμαστε υποχρεωμένοι και οφείλουμε, απέναντι σ’ αυτή την λαίλαπα της ψυχικής αρνητικότητας, την οποία καλλιεργούν μεθοδευμένα, μέσα από τις εφημερίδες, τις τηλεοράσεις και απ’ όλα τα ΜΜΕ, που σκοπό έχουν πραγματικά να μας αρπάξουν την προσοχή μας, μέσω του φόβου και να μας κρατήσουν αιμοδότες μιας αρνητικής σκεπτομορφής, την οποία θέλουν να κρατάνε πάνω απ’ την Ελλάδα, εμείς πρέπει πάση θυσία, όχι μόνο σαν άτομα, αλλά και στον περίγυρό μας, να ξεσκεπάζουμε αυτή την τακτική και να κρατάμε μια σταθερή στάση θετικών εκπομπών, είναι πάρα πολύ σημαντικό, απ’ τη στιγμή που γνωρίζουμε ότι αυτή η στάση είναι που διαμορφώνει την εξωτερική πραγματικότητα και πολλές φορές, ενώ το γνωρίζουμε και το έχουμε βιώσει στη ζωή μας, εντούτοις παρασυρόμαστε.
Αυτό πρέπει με νύχια και με δόντια, όσο μπορεί ο καθένας να το περιφρουρήσει και στην προσωπική του ζωή, αλλά ακόμα πόσο μάλλον στην κοινωνική του ζωή. Γιατί εκεί που ο καθένας μας ζει και κινείται, έρχεται σ’ επαφή με πάρα πολλούς ανθρώπους. Να προσπαθήσουμε, όχι με το που θα βρεθούμε μέσα σε μια παρέα, ή σ’ ένα περιβάλλον όπου η κλάψα πηγαίνει σύννεφο και η απαισιοδοξία, να μπούμε κι εμείς για λόγους μιμητισμού, ναι ρε παιδιά, πω, πω, καλά τα λέτε, άστα να πάνε…κλπ, όχι εκεί πέρα μέσα να βοηθήσουμε ώστε ν’ ανατραπεί το κλίμα και να κάνουμε υπομονή, γιατί σύντομα θα δούμε τα πράγματα ν’ αλλάζουν. Και όσον αφορά στο καθαρό πνευματικό κομμάτι, νομίζω ότι έχουμε δώσει τις οδηγίες, αλλά εν γένει η επαφή μας με την «εγώ ειμί παρουσία», που σημαίνει δηλαδή μια πολύ ανώτερη πνευματική διάσταση, η οποία αυτή τη στιγμή διαχέεται στον πλανήτη, περνάει από μερικά πολύ απλά πράγματα, δηλαδή να έχουμε κατά νου, εκτός από το θέμα που σας ανέφερα να μην παρασυρόμαστε σε αρνητικές εκπομπές, αρνητικές σκέψεις, αρνητικά συναισθήματα, από κει και πέρα να έχουμε το θέμα της προστασίας, δηλαδή της αλληλεγγύης απέναντι σε όποιον άνθρωπο, ή όποια κατάσταση μας φέρνει μπροστά μας η ζωή, που μπορούμε να τη βοηθήσουμε, είτε είναι ένας άνθρωπος, είτε είναι ένα ζώο, είτε είναι μια κατάσταση, εκεί που μπορούμε να βοηθήσουμε, να μην αφήνουμε καμία περίπτωση, που μας φέρνει μπροστά μας η ζωή, επιδεικνύοντας αδιαφορία, γιατί επιδεικνύοντας οι ίδιοι έλεος και λειτουργώντας προστατευτικά απέναντι στους υπολοίπους, συσσωρεύουμε αντίστοιχες ενέργειες και επάνω μας, αλλά και σ’ ολόκληρη την κοινωνία, άρα ευαισθησία και συμπόνια και βοήθεια και προστασία και επιπλέον, δεν ξέρω για τον διαχωρισμό που έχουν κάποιοι στο μυαλό τους ανάμεσα στην προσευχή και τον διαλογισμό, αλλά για να μην παίζουμε με τις λέξεις, αυτή την περίοδο, όπως κι αν το εννοεί κανένας, πρέπει οπωσδήποτε να είμαστε άνω θρώσκοντες, δηλαδή η προσοχή μας να είναι στραμμένη προς τα άνω και να επικαλούμαστε πραγματικά την παρουσία και την επέμβαση των ανώτερων πνευματικών δυνάμεων στη γη, γιατί δεν είναι ότι οι πνευματικές δυνάμεις χρειάζονται την δικιά μας την παράκληση για να επέμβουν, δεν είναι ακριβώς αυτό, αλλά σας υπενθυμίζω ότι υπάρχει ένας συμπαντικός καρμικός κανόνας που λέει, ότι για να ευεργετηθεί πνευματικά μια οποιαδήποτε κοινωνία, ή ένα οποιοδήποτε επίπεδο, όπως είναι κι ο γήινος κόσμος που ζούμε, θα πρέπει το συνειδησιακό επίπεδο των όντων που τον κατοικούν να είναι ώριμο γι αυτή τη βοήθεια, δηλαδή συνειδητά τα όντα που κατοικούν έναν κόσμο να έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι χρειάζεται, απαιτείται η πνευματική αναβάθμιση του συγκεκριμένου κόσμου και αυτό το συμπέρασμά τους, να το δηλώνουν, να το ομολογούν. Εδώ έχουμε να κάνουμε πλέον με τη δυναμική του κέντρου του λόγου, που ακριβώς αυτός είναι ο ρόλος του.
Η συνειδητή λοιπόν επικλητική προσευχή παίζει ακριβώς αυτό το ρόλο, όχι ότι έχουν ανάγκη κάποιες πνευματικές δυνάμεις την προσευχή μας, αλλά η επικλητική προσευχή για μια ανώτερη πνευματική επέμβαση, είτε στην προσωπική μας ζωή, είτε συνολικά, όπως εν προκειμένω συζητάμε, στα ανθρώπινα, είναι κάτι το οποίο δημιουργεί εκείνη τη δυναμική, εκείνη τη δόνηση, που λέει ότι, να, ένα μεγάλο κομμάτι της ανθρωπότητας αιτείται συνειδητά, διότι έχει κατασταλάξει στη συνείδησή της, ότι ο σημερινός τρόπος ζωής είναι ξεπερασμένος και άρα ότι, απαιτείται μια πνευματική αναβάθμιση και άρα, να αφού υπάρχει το συγκεκριμένο υπόστρωμα, άρα κι εμείς δικαιούμαστε να επέμβουμε, μπορούμε να επέμβουμε και να βοηθήσουμε, γιατί διαφορετικά, αν το επίπεδο συνείδησης είναι χαμηλό, ο ίδιος ο Θεός να κατέβει εδώ και ν’ αλλάξει κάτι, αυτή η αλλαγή θα κρατήσει ένα δευτερόλεπτο και το επόμενο δευτερόλεπτο θα έχει εκπέσει όλο το σύστημα στην πρότερη κατάστασή του.
Αυτό είναι και το νόημα του «αιτείται και δοθήσεται υμίν» και γι αυτό κρατείστε αυτά τα δυο χαρακτηριστικά, που σας ανέφερα, όλο αυτό το διάστημα από δω και πέρα, προστασία απέναντι σ’ εκείνους που μπορούμε να την προσφέρουμε, δεύτερο επίκληση στις ανώτερες πνευματικές δυνάμεις να επέμβουν, όσο το δυνατόν εντονότερα και όσο το δυνατόν ταχύτερα, προκειμένου ν’ αποκατασταθεί αυτή η πνευματοποίηση της ανθρωπότητας και του πλανήτη.

Posted in ΓΕΝΙΚΑ,ομιλίες Γράψτε ένα σχόλιο

ΑΠΡΙΛΙΟΥ 11, 2013

Καθοριστικές εξελίξεις μετά την άνοιξη

Το θέμα της σημερινής μας ομιλίας, που προηγείται του οραματισμού, είχε ανακοινωθεί κατά τις 20 Φεβρουαρίου, πιστεύω να αντιλαμβάνεστε ότι ακόμα δεν είχε γίνει τίποτα γνωστό, ούτε για όσα συνέβησαν στη συνέχεια στην Κύπρο, ούτε για όσα μέλλονται να επακολουθήσουν κι από δω και πέρα. Αυτό είναι ένα δείγμα για το ποιες καταστάσεις είναι αυτές, που μπορεί μέσα απ’ τα πνευματικά πεδία να προειδοποιείται κάποιος.
Έτσι είναι τα πράγματα καλώς ή κακώς, χθες είχα μια συζήτηση με το συγγραφέα τον Γκαρνιέ Μαλέ, το συγγραφέα του βιβλίου «Αλλάξτε το μέλλον σας μέσα απ’ τα ανοίγματα του χρόνου», είχε έρθει απ’ το γραφείο για να γνωριστούμε, γιατί δεν είχαμε ξαναβρεθεί από κοντά, ο οποίος ούτε λίγο, ούτε πολύ, γιατί δεν είναι μυστικό γι αυτό και το μοιράζομαι μαζί σας, από μόνος του μου εξομολογήθηκε και μου λέει ότι, επειδή και ο πυρήνας της θεωρίας της δικιάς του, σε σχέση με τα ανοίγματα του χρόνου, αλλά θεωρεί ότι και γενικότερα το πνευματικό μονοπάτι κατάγεται απόλυτα απ’ τον ελληνισμό, μου είπε ότι, ήταν επόμενο ότι η κρίση θα ξεκινήσει απ’ την Ελλάδα, όπως είναι και επόμενο ν’ αρχίσει και η αντίστροφη μέτρηση γενικά στην αναμέτρηση που γίνεται αυτή τη στιγμή μεταξύ καλού και κακού, κάτι που είχαμε θέσει κι εμείς πριν από χρόνια, μέσα απ’ αυτές τις ομιλίες που προηγούνται του οραματισμού.
Είναι πολλά τα μηνύματα γενικά, που έρχονται απ’ όλο τον κόσμο και δεν είναι ότι έρχονται από Έλληνες, οι οποίοι μπορεί να είναι και προκατειλημμένοι στο κάτω-κάτω, λόγω της εθνικότητάς τους, λόγω της καταγωγής τους, αλλά προέρχονται κι από ανθρώπους, όπως ο συγγραφέας που σας ανέφερα και άλλοι πολλοί, O Νταν Μίλμαν, ο συγγραφέας του δρόμου του ειρηνικού πολεμιστή, πολλοί άνθρωποι, που δεν έχουν κανένα προσωπικό συμφέρον, ή προκατάληψη ν’ αναφερθούν στα της Ελλάδας.
Επίσης, δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι σ’ αυτή την κατάσταση που επικρατεί, αυτοί οι άνθρωποι και δεν θα πω άλλα ονόματα, αλλά και λόγω του περιοδικού Nexus, υπάρχει τώρα και μια αλληλογραφία ηλεκτρονική και με ανθρώπους του εξωτερικού που δεν είναι Έλληνες, είναι απλώς άνθρωποι, οι οποίοι προβληματίζονται γύρω από τα παγκόσμια δρώμενα.
Πράγματι, η κοινή τους συνισταμένη, χωρίς να είναι σ’ επαφή μεταξύ τους κι αυτό είναι κάτι που μ’ έχει εντυπωσιάσει, είναι ότι εστιάζουν στο θέμα της ελευθερίας κι εκείνο που μεταφέρουν, είναι ότι ο στόχος, ας το πούμε του παγκόσμιου κακού, απλουστευμένα για να συνεννοούμαστε, με την έννοια των κέντρων αυτών της απληστίας και της σκληρότητας, οι οποίοι χωρίς έλεος εργάζονται μόνο για την εξουσία και το κέρδος, αυτό εννοούν όταν λένε παγκόσμιο κακό στο υλικό επίπεδο, τουλάχιστον.
Μας λένε λοιπόν ότι ο στόχος αυτών των κέντρων είναι ουσιαστικά η νοοτροπία της ελληνικής παράδοσης, με την έννοια της αναζήτησης, της ελευθερίας και του ανυπόταχτου της σκέψης, γιατί εκεί βρίσκεται όλο το κλειδί, είναι το κουμπί του ελέγχου των πραγμάτων.
Πιστεύω δηλαδή ότι αν αυτή τη συνιστώσα του ελληνικού πνεύματος, της απροκατάληπτης έρευνας και του ανυπότακτου, μπορέσεις και τη χτυπήσεις στη ρίζα της, από κει και πέρα θα είναι πολύ πιο εύκολα τα πράγματα ως προς τον καθολικό έλεγχο της ανθρωπότητας. Και βλέπουμε ότι πράγματι αυτό ακριβώς είναι και το παιχνίδι που παίζεται στις μέρες μας. Τα πράγματα έχουν επιταχυνθεί και κάποιοι κινούνται πάρα πολύ γρήγορα προς αυτή την κατεύθυνση του να μπορέσουν, μέσα από μεθόδους κοινωνικής μηχανικής, δηλαδή μεθόδους ψυχολογικού πολέμου, αλλά και επιστράτευσης της μοντέρνας τεχνολογίας, να οδηγήσουν εκεί τα πράγματα, ώστε να κάμψουν οποιαδήποτε αντίσταση ψυχική έχουν οι πολίτες, γιατί όλα ξεκινάνε από μέσα, προκειμένου να γίνουν στην πορεία υποχείρια αυτών των κέντρων εξουσίας.
Τώρα, από δω και πέρα μπαίνουμε σε κάποια πεδία, τα οποία καλώς, ή κακώς δεν είναι απτά, δεν μπορείς να τα πιάσεις, έτσι όπως πιάνουμε ο ένας τον άλλον, ή μπορούμε να κοιταχτούμε να δούμε ο ένας τον άλλον.
Ωστόσο δεν σημαίνει ότι αυτά τα πράγματα δεν είναι υπαρκτά κι ότι δεν είναι εδώ και την εκδήλωσή τους την βιώνουμε και πολύ σύντομα θα τη βιώσουμε με πολύ πιο δυνατούς όρους.
Θα ήθελα να θυμηθείτε ότι ήδη από το Μάιο του 2010, είχαμε επισημάνει ότι, στις 12 του μήνα είχε γίνει μια μεγάλη έκχυση πνευματικών ενεργειών στη γη. Η συγκεκριμένη έκχυση αφορούσε στο ν’ αρχίσουν κάποιοι άνθρωποι σε ορίζοντα δυο ή τριών ετών, να κατασταλάζουν, ως προς το ζήτημα του ανώτερου δρόμου τους, δηλαδή για το σε ποιόν ακριβώς τομέα και πώς θα μπορούσαν με την βοήθεια αυτών των πνευματικών ενεργειών να προσφέρουν, να υπηρετήσουν στον μελλούμενο πνευματικό μετασχηματισμό της ανθρωπότητας.
Αυτή ήταν η σκοπιμότητα της συγκεκριμένης έκχυσης των ενεργειών της 12ης Μαΐου του 2010.
Πράγματι, μέσα σ’ αυτή την τριετία που κοντεύει να συμπληρωθεί φέτος το Μάιο, θα έχετε παρατηρήσει κι απ’ τους εαυτούς σας, γιατί όλοι όσοι είστε εδώ, στον πνευματικό δρόμο είστε, αλλά θα έχετε παρατηρήσει κι από άλλους ανθρώπους γνωστούς, ότι σ’ όλους έχει αρχίσει και κατασταλάζει στον άλφα, ή βήτα βαθμό, ασφαλώς υπάρχουν διαφοροποιήσεις, μια μεγαλύτερη βεβαιότητα και μια υψηλότερη γνώση σε σχέση με το χώρο, τον τομέα, στον οποίο ο καθένας έχει το δυναμικό και το ταλέντο, στο οποίο θα μπορούσε να προσφέρει στην υπόθεση αυτή του πνευματικού μετασχηματισμού της ανθρωπότητας.
Τα πράγματα από τότε, τη 12η Μαΐου έχουν επιταχυνθεί και από τις δυο πλευρές και από την πλευρά των επίδοξων εξουσιαστών, αλλά και από την πλευρά της αντίστασης, των δυνάμεων του καλού. Το αποτέλεσμά τους το βλέπουμε από το πόσο έχουν οξυνθεί τα πράγματα σήμερα και αν κοιτάξετε πόσα έχουνε γίνει μέσα σ’ αυτή την τριετία, θα τρελαθείτε, είναι ιλιγγιώδεις οι ρυθμοί και οι αλλαγές και από δω και πέρα, αυτό είναι το μήνυμα και είμαστε υποχρεωμένοι να το πούμε, είναι ότι από δω και πέρα, από το Μάιο και συγκεκριμένα απ’ το Πάσχα που μας έρχεται και μετά, δηλαδή απ’ τις 5 Μαΐου και μετά η επιτάχυνση θα είναι ακόμα μεγαλύτερη και οι εξελίξεις που θα έχουμε, τόσο σε υλικό επίπεδο, όσο και σε πνευματικό επίπεδο, θα είναι πραγματικά ιλιγγιώδεις.
Αυτό είναι ένα μήνυμα στράτευσης για όλους, διότι θα δείτε ότι, όπως είχαμε ανακοινώσει από τότε, το Μάιο του 2010, ότι θα έρθουν έτσι οι εξελίξεις και το βλέπετε ήδη, όπου δεν θα μπορεί κάποιος να κρατήσει ουδετερότητα, γιατί θα σημαίνει αδιαφορία, ασυνειδησία και άρα η ουδετερότητα θα λειτουργεί προς όφελος του κακού.
Αυτό σημαίνει ότι ο καθένας θα τεθεί προ των ευθυνών του και αυτό είναι κάτι που θα ξεκινήσει πάρα πολύ σύντομα.
Τώρα, το ευχάριστο της υπόθεσης, θα θυμάστε ότι η λέξη ευαγγέλιο σημαίνει τα καλά νέα, είναι ότι από το φετινό Μάιο και μετά και τώρα που έχει συμπληρωθεί τριετία από τη 12η Μαΐου, θα συμβεί πλέον μια άμεση κάθοδος πνευματικών ενεργειών, σε όλους όσους έχουν καλλιεργήσει το έδαφος, με τον άλφα, ή βήτα τρόπο και θα είναι μια απτή κάθοδος, όχι θεωρίες, δηλαδή πολύς κόσμος θα νιώσει μέσα του, ότι αλλάζει, θα νιώσει τη διαφορετική δόνηση, τη διαφορετική σκοπιμότητα στην ουσία θα τονωθούν αυτές οι πνευματικές ενέργειες να τονωθούν αυτές οι πνευματικές ενέργειες να παρέμβει και άρα μιλάμε, για μια πραγματική έναρξη της ενσάρκωσης, της εγώ ειμί παρουσίας της θεϊκής συνείδησης, κατά κάποιον τρόπο, μέσα σε όλους αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι, όπως λέγαμε παλιά στο σχολείο, δεν κρατάνε ομπρέλα όταν θα βρέχει πνευματικές ενέργειες.
Αυτό σας το λέω με σιγουριά και να είστε απόλυτα βέβαιοι ότι, εάν οι ίδιοι δεν μπλοκάρετε, μέσω του φόβου, της ανασφάλειας, του υπερβολικού άγχους και άλλων αρνητικών συναισθημάτων, που προσπαθούν να μας βομβαρδίσουν και μας καλλιεργούν συστηματικά, τα ΜΜΕ και όλοι οι άλλοι κύκλοι των κέντρων εξουσίας, σας διαβεβαιώνω ότι, αν μπορέσετε ν’ αποκλείσετε αυτούς τους παράγοντες, θα είσαστε άμεσοι μάρτυρες αυτής της μετουσίωσης, η οποία μέσω της Χάρητος θα επέλθει ακαριαία σε όσους θα μπορέσουν να είναι πραγματικά ανοιχτοί.
Μιλάμε δηλαδή για μια διαδικασία που θα θυμίζει μια μαζική επιφοίτηση του αγίου πνεύματος, δεν θα είναι οι δώδεκα, δυνάμει μπορεί να είναι εκατομμύρια, εξαρτάται καθαρά από μας, απ’ το πόσο ανοιχτός και εκτός κλίματος αρνητικότητας και τρομοκρατίας και εγωισμού και κλεισίματος θα μπορέσει να βρεθεί ο καθένας, από το Μάιο και μετά.
Θα υπάρχει δηλαδή ένα διάστημα, όπως και προ τριετίας, περίπου, γιατί οι χρόνοι στο γήινο επίπεδο παίζουν πάρα πολύ, αλλά μιλώντας σε γήινους χρόνους μιλάμε για ένα άνοιγμα, μια ψαλίδα δηλαδή που θα περιλαμβάνει από τις 4 Μαΐου Μεγάλο Σάββατο, μέχρι τις 15 Ιουλίου, κατά κάποιον τρόπο.
Αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό και είναι μια ευχάριστη ανακοίνωση, είναι τα καλά νέα.
Από κει και πέρα όμως, στις εξελίξεις που θ’ ακολουθήσουν, επειδή θα έχουμε εκκαθαρίσεις σε παγκόσμιο επίπεδο πλέον, άλλωστε ακούγονται πολλά ότι είναι σχεδόν σίγουρο πως αυτό το καλοκαίρι θα έχουμε επέμβαση ή στη Συρία, ή στο Ιράν, εν πάση περιπτώσει κάτι θα γίνει, το οποίο μπορεί να συμπαρασύρει και άλλα πράγματα και το σίγουρο είναι ότι θα συμπαρασύρει κι εμάς με τον άλφα ή βήτα τρόπο, γιατί γεωπολιτικά είμαστε στην περιοχή αυτή και θα παιχτούν πολλά, ενισχύεται ο ρόλος της Τουρκίας, τα ξέρετε να μην τα επαναλαμβάνω.
Θα περάσουμε δηλαδή μέσα από συγκρούσεις και εκκαθαρίσεις πολύ σκληρές μέσα στα επόμενα χρόνια, κάτι που ήταν αναμενόμενο αλλά κάποια στιγμή το βλέπεις θα το βλέπεις πολύ κοντά μπροστά σου και δεν μπορείς να το θεωρείς πλέον θεωρία, είναι κάτι το οποίο αργά ή γρήγορα θα φανεί.
Σ’ αυτή τη φάση των εκκαθαρίσεων η επέμβαση του καλού θα είναι ανελέητη, αυτό είναι που ανακοινώνεται και που λέγεται, γιατί απ’ τη μια μεριά υπάρχει το έλεος, αλλά όπως γνωρίζετε πολύ καλά απ’ την άλλη πλευρά υπάρχει και η δικαιοσύνη και η αυστηρότητα. Και η πάταξη του κακού πράγματι η στάση του καλού θα είναι από δω και πέρα ανελέητη.
Αυτός είναι κι ένας απ’ τους λόγους που σας έλεγα ότι καλό είναι να προσπαθήσουμε ο καθένας από μας να μην μπούμε στις παράπλευρες απώλειες, να μην είμαστε στον «άμαχο πληθυσμό» δηλαδή, που σημαίνει ότι η ουδετερότητα θα είναι καταστροφική, ο καθένας θα πρέπει να καλυφθεί κάτω από μια πνευματική ομπρέλα, άρα θα πρέπει να διαλέξει στρατόπεδο. Και θα δείτε ότι εκείνοι που προσπαθούν να τα συμβιβάσουν και προσπαθούν να παραμείνουν στο φλου, θα σχιζοφρενιστούν ή θα εξαφανιστούν, αυτό είναι ένα μήνυμα που θα πρέπει να πάρετε πολύ σοβαρά υπ’ όψιν επίσης.
Αυτά ήθελα να σας πω με δυο λόγια, δεν χρειάζεται να μακρηγορήσουμε άλλο, συγκεντρωτικά η συμβουλή μας είναι από δω και πέρα, μιας και έχουμε περίπου ένα μήνα, μέχρι το Πάσχα, εκμεταλλευτείτε αυτό το διάστημα για να μπείτε σε μια κατάσταση πνευματικής δεκτικότητας, δηλαδή από το θέμα της διατροφής, μέχρι τις σκέψεις που κάνουμε και την ψυχική μας κατάσταση, έτσι ώστε μέχρι τον Ιούλιο να προσπαθήσουμε να εκμεταλλευτούμε όσο το δυνατόν καλύτερα γίνεται αυτή την κάθοδο των πνευματικών ενεργειών, απ’ την οποία όσοι τα καταφέρετε θα βγείτε τελείως διαφορετικοί άνθρωποι και δεν θα σας αναγνωρίζουν όσοι σας ξέρουν.
Αυτό είναι το ένα και το άλλο είναι ότι, επειδή η μάχη έχει ήδη ξεκινήσει απ’ τ’ ανώτερα πεδία, θα παρακαλούσα εκείνους οι οποίοι το παίζουν, για λόγους αυτοάμυνας βεβαίως, ψυχικής ηρεμίας εννοώ, αποστασιοποιημένοι και καλά του στυλ, δεν υπάρχει καλό και κακό, όλα είναι ένα κλπ, να αναθεωρήσουν τη στάση τους, γιατί ασφαλώς όλα είναι ένα, αλλά όχι στο δυαδικό επίπεδο στο οποίο τελείται στη συγκεκριμένη στιγμή η σύγκρουση. Τους παρακαλώ ν’ αναθεωρήσουν τη στάση τους και να λάβουν θέση, το οποίο σημαίνει ότι πλέον ενεργά να απευθυνόμαστε και μέσω της προσευχής σ’ εκείνες τις πνευματικές δυνάμεις με τις οποίες ο καθένας αισθάνεται ψυχικά συνδεδεμένος, γιατί ο καθένας, η οικογένειά του, έχει διαπιστώσει μέσα από συγχρονικότητες, από συγκεκριμένα περιστατικά, ότι είτε του αρέσει, είτε όχι, συνδέεται με κάποιες συγκεκριμένες πνευματικές δυνάμεις.
Απέναντι σ’ αυτές τις πνευματικές δυνάμεις, η συμβουλή μας είναι, να υπάρχει διαρκής επαφή, επικοινωνία και προσοχή και παράκληση να βρίσκονται συνέχεια στο πλευρό των ενάρετων ανθρώπων, να τους προστατεύουν, να τους φροντίζουν, να τους καθοδηγούν, τρεις λέξεις-κλειδιά, τις οποίες θα σας έλεγα να τις έχετε όλοι υπ’ όψιν, με την έννοια πρώτον της προστασίας, είτε μιλάμε για ψυχική προστασία, είτε σωματική, σε επίπεδο υγείας, δεύτερον να μας φροντίζουν, ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε να ζούμε αξιοπρεπώς και να μην πεινάσουμε, το λέω πολύ απλά, για να το καταλάβετε όλοι και τρίτον, καθοδήγηση, έτσι ακριβώς, ώστε να μπορέσουμε να συμπεριφερθούμε με τον καλύτερο δυνατό, από πνευματική σκοπιά, τρόπο, απέναντι σ’ όλα τα γεγονότα που θα επακολουθήσουν.
Ο καθένας λοιπόν, απέναντι σε όποιον, ή όποιους, από πνευματικές δυνάμεις αισθάνεται επαφή και σύνδεση, είτε είναι η θεά Αθηνά, είτε είναι ο άγιος Γεώργιος, καλείται, γιατί στα ανώτερα πεδία είναι όλα ένα ακριβώς, αλλά αυτό είναι στα ανώτερα πεδία, οπότε οι διαιρέσεις, οι θρησκευτικές, οι ιδεολογικές δεν παίζουν ρόλο εκεί πάνω, αυτές είναι μόνο για να αυταπατώνται οι άνθρωποι στο υλικό επίπεδο και να τσακώνονται μεταξύ τους.
Έτσι λοιπόν ο καθένας απέναντι σ’ όποιες πνευματικές δυνάμεις αισθάνεται ότι έχει επαφή και σύνδεση, να προσεύχεται καθημερινά, να φροντίζουν την ανθρωπότητα, να την προστατεύουν και τον καθένα από μας προσωπικά και να μας καθοδηγούν ανάλογα.
Οι οδηγίες είναι απλές και με τη βοήθεια του Θεού, να τα ξαναπούμε τον Ιούνιο.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s